ه‍.ش. ۱۳۸۹ اردیبهشت ۲۶, یکشنبه

استمدادخانواده زندانی سیاسی محکوم به اعدام از دبیر کل و کمیسر عالی حقوق بشر سازمان ملل برای نجات جان عزیزشان

اینجانب رودابه اکبری خانه دار و همسرزنداني سياسي جعفر کاظمی, دارای 2 فرزند می باشم.

همسرم را در تاریخ 27 شهریور ماه 1388 در خیابان هفت حوض درشهر تهران ساعت 6 صبح دستگیر و به مدت 2 هفته خبری از او نداشتم و 3 روز تحت شکنجه بوده و 74 روز در سلول انفرادی در شرایط بدی به سر می برد.

اتهام وارده به همسرم هواداری و تبلیغ از سازمان مجاهدین و دیدار با فرزندمان در اشرف بوده است.

وضعیت او در داخل زندان به این نحو بوده که پس از 3 روز شکنجه و 3 ماه انفرادی ایشان را تحت فشار براي انجام مصاحبه تلویزیونی کردند و وقتی با مقاومت وي روبه رو شدند اقدام به شکنجه و ضرب شتم شدید نمودند به طوری که منجر به شکسته شدن 3 دندان او گردید هم اکنون همسرم در شرایط جسمی و روحی نگران کننده ای به سر می برد.

بعد از دادگاه اول که حکم اعدام از سوی قاضی مقيسه اي صادر شد وکیل همسرم شفاها اعتراض نمودند که حکم صادره برای اتهام موجود که فقط تبلیغ علیه نظام بوده بسیار سنگین و غیر قانونی است که همان جا قاضی پرونده اعلام می دارد : من تحت فشار مقامات بالا مجبور شدم چنین حکمی صادر نمایم. طبق گفته وکیل همسرم لایحه تنظیم شده جهت دادگاه دوم که 3 صفحه بوده و اختصاس به تبليغات عليه نظام بود , اصلا در دادگاه اشاره ای به آن نگردید و درحد 2 خط کوتاه حکم اول (اعدام) را تایید کردند. نام قاضی دوم برای دادگاه تجدید نظر ( زرگر ) می باشد.

بازجو به همسرم گفت که ما برای حفظ نظام احتیاج به چندقربانی داریم که یکی از قرعه ها به نام تو افتاده است. مجددا از همسرم می خواهند که مصاحبه برای درگیری روز عاشورا انجام بدهد که با مخالفت وي روبرو ميشوند چرا كه همسرم 3 ماه قبل از عاشورا دستگیر شده بود بازجويان اورا تهديد ميكنند در صورت عدم موافقت جهت انجام مصاحبه همسرو فرزندت را جلوي چشمانت تحت شکنجه قرار میدهيم وعليرغم تهديد بازجويان مبني براينكه همسرت را جلویت قطعه قطعه می کنیم ولی باز اودرمقابل انجام هرگونه مصاحبه مقاومت ميكند ودرمقابل مقاومت همسرم به وي اعلام ميكنند كه اعدام وي لازم الاجرا و قطعی می باشد . بعد از 74 روز که در بند 209 در انفرادی بودند ایشان را يك هفته به جائی به نام سوئیت منتقل و بعد از آن به بند 350 منتقل می کنند .

مدت سه هفته عليرغم مراجعات مكرر من وفرزند كوچكم به زندان براي ديدار پدرش ميرفتيم هيچ ملاقاتي ندادند.

در کدام قانون وقاموس و در کدام کشور دیدار با فرزند جرم محسوب میشود؟ اگر دیدار با فرزند از نظر جمهوری اسلامی جرم است و گناهی است که حکمش اعدام باید باشد,بله همسر من گناهکار می باشد.

با توجه به وضعیت وخیم زندانیان سیاسی و با توجه به عدم رسیدگی به احکام ضد حقوق بشری و غیر قانونی و بی گناهی عموم زندانیان سیاسی درخواست رسیدگی فوری و عملی در باب عدم اجرای احکام صادره اعدام را دارم

شرايط بالا فقط خاص همسر من و خانواده ما نمي باشد بلكه همه خانواده هاي زندانيان سياسي درشرايط بد روحي هستند وخانواده هاي زندانيان سياسي خواهان اقدام عملی و فوری سازمان ملل متحد و کمیسر عالی حقوق بشر هستیم.

با تشکر رودابه اکبری

همسر زندانی سیاسی جعفر کاظمی

اردیبهشت 1389

استمداد کمک این خانواده به مراجع و سازمان های زیر ارسال گردید

-دبیرکل سازمان ملل آقاق بان کی مون

کمیسر عالی حقوق بشر سازمان ملل متحد

عفو بین الملل

دیدبان حقوق بشر

انتشار: فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران



http://pejvakzendanyan.blogfa.com

pejvak_zendanyan10@yahoo.com

pejvakzendanyan@gmail.com

Tel. : 0031620720193

هیچ نظری موجود نیست: