ه‍.ش. ۱۳۹۴ آذر ۸, یکشنبه

استمداد زندانی سیاسی وحید هود از کمیساریای عالی و گزارشگر ویژه حقوق بشر سازمان ملل متحد

 
   استمداد زندانی سیاسی هموطن بلوچ وحید هود  از کمیسر عالی حقوق بشر و گزارشگر ویژه حقوق بشر سازمان ملل متحد به منظورانجام  اقدامات لازم برای پایان دادن به شرایط غیر انسانی و آزادی وی. او در این استمداد نامه به رفتارها و شکنجه های قرون وسطایی توسط بازجویان وزارت اطلاعات ولی فقیه اشاره نموده است . این استمدادنامه جهت ارسال به کمیساریای عالی حقوق بشر و گزارشگر ویژه  سازمان ملل متحد و انتشار در رسانه ها در اختیار« فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران » قرار داده شده است. متن استمدادنامه به قرار زیر است:
 اینجانب وحید  هود معروف به حمید متولد ۱۳۶۵ فرزند پیرمحمد که به اتهام همکاری با گروه های مخالف در تاریخ  ۱۱ اردیبهشت ماه ۱۳۹۲ در چابهار دستگیر شدم. پس از ۲ روز بازداشت در اداره  اطلاعات چابهار مرا به اداره اطلاعات زاهدان  منتقل کردند .
 بنده که از هیچ چیز خبر نداشتم از من بازجویی کردند و یکی از دستگیر شدگان دیگربه نام  زبیر هود را آوردند و بعد ملک محمد میاندوست معروف به فرید را آوردند و بعد اعظم باهو و علیم بلوچی. بنده یک مسافرکش معمولی بودم که« برای امرار معاش»  مسافر کشی می کردم .آن دو نفر به بنده مبلغ ۲۰ هزار تومان کرایه دادند. در بین آن دو نفر با زبیر در ارتباط بودم. و من با آنها نه ارتباطی داشتم و نه آشنایی.
 بعد از  بازجویی های اولیه  مرا بردند داخل یک سلول تاریک با چشمهای بسته . هر روز مرا شکنجه های مختلف می کردند. از جمله دشنامهای خانوادگی، با کابلهای ضخیم و کلفت شروع به زدن می کردند. بی خوابی های طولانی مدت،بستن به تخت که معروف به تخت معجزه است. شکنجه با بستن به این تخت چندین مورد تکرار شد. با کابل کف پاهایم را به قدری  زدند، که تا حالا پاهایم  متورم و عفونت دارد. بعد ازآن بردند به داخل اتاق شماره ۲ که داخل آن یک صندلی آهنی بود. زیر آن آتش روشن بود مرا لخت کردند و روی آن صندلی نشاندند. بعد از این شکنجه مرا بردند داخل اتاق ۳ که داخل آن کلاه برقی معروف به کلاه جادویی است و یک چنگکی بود که آویزان می کردند. کلاه را گذاشتند روی سر من، من دیگه  طاقت نیاوردم و گفتم هر چه شما بگویید من قبول می کنم. و بعد چند برگه آوردند و گفتند اینها را انگشت بزن. در حالیکه چشمان بنده بسته بودند و بدون اینکه  بدانم چه چیزی نوشته اند مجبور شدم که انگشت بزنم.
در این ۴۵ روز که در سلول انفرادی  بودم از هیچ امکانات بهداشتی برخوردار نبودم بعد از ۴۵ روز مرا به دادگاه انقلاب بردند شعبه ۶ پیش بازپرس آقای میرشاهی.  من به او گفتم اینها همه دروغ و کذب هستند. دوباره مرا بردند به اداره اطلاعات بعد از ۲ روز من را بردند زندان و بعد از ۱ ماه دوباره مرا بردند به اداره اطلاعات دوباره همان ضرب و شتم و شکنجه ها، ۲۵ روز مرا نگهداشتند و دوباره مرا بردند زندان. ۲ روز در زندان بودم که دوباره مرا بردند به اطلاعات. به مدت ۱۵ روز مرا نگهداشتند با شکنجه های مختلف و شب و روز بازجویی می کردند.
 شایان ذکر است که در مدت بازجویی ها چشمان من بسته بودند.
بعد از مدتی مرا بردند دادگاه انقلاب شعبه ۱ پیش آقای مه گلی، و دوباره مرا آوردند زندان ۹ بار مرا بردند دادگاه. پیش مه گلی. تا اینکه در  اسفند ماه ۹۳ به من ۱۵ سال زندان و مبلغ ۵۵ میلیون جریمه داد. من اعتراض کردم به رأی دادگاه تا حالا جواب آن نیامده است.
 بعد از ۱ ماه دوباره بردند دادگاه انقلاب شعبه ۱۰۱ پیش آقای خسروی به اتهام نگهداری مهمات ۱۰ سال زندان به من دادند و ۳ سال برای خروج از مرز مجموعا ۱۳ سال زندان می شود. بعد از مدتی از این ۱۳ سال ۸ سال عفو خوردم. و الان ۲۰ سال حبس دارم و مدتی است که در زندان زاهدان جور گناه نکرده رامی کشم.
 از شما مقامات عالی سازمان ملل متحد خواستارم که به موضوع بنده رسیدگی شود خواسته من این است که برای پایان دادن به شرایط غیر انسانی و آزادی من اقدام نمایید.

زندانی سیاسی وحید هود
زندان مرکزی زاهدان
آذر ۱۳۹۴
گزارش فوق به سازمانهای زیر ارسال گردید
کمیسر عالی حقوق بشر سازمان ملل متحد
گزارشگر ویژه حقوق بشر سازمان ملل متحد
سازمان عفو بین الملل


www.hrdai.net
Tel.:0031620720193

طبق قوانین کپی رایت استفاده از گزارشات « فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران » فقط با ذکر منبع آن مجاز است

هیچ نظری موجود نیست: