افشای طرح جنایتکارانه حذف زندانیان با صدای زنده یاد امیر حسین حشمت ساران

افشای طرح جنایتکارانه حذف زندانیان با صدای زنده یاد امیر حسین حشمت ساران
متن پیاده شده صدای زنده یاد ساران که طرح جنایتکارانه را برای حذف زندانیان را افشا می کند . زنده یاد ساران با این پیام افشاگرانه سعی داشت که جان زندانیان بی دفاع را نجات دهد ولی خود سپر بلاها شد و با جان خود به دفاع از آنها برخواست و به همه آموخت که منش و راه زندانی سیاسی این است حتی در اسارت هم از حقوق خود و دیگران دفاع می کند.
بنام آفریدگار آزادی ،
با درود بیکران به روان پاک تمامی جانباختگان راه عزت و آزادی ایران و ایرانیان ،
بیاد داریم در حکومت سابق می گفتیم شاه نمی خواهیم نخست وزیر عوض می شد . در این حکومت پادشاهی ملایان می گوییم جنایت نکنید روش جنایت تغییر می یابد.
بطوریکه به تازگی بهداری زندان رجائی شهر کرج در جهت محدوم و حذف نمودن زندانیان بیچاره از پودر دارو که دراختیار زندانی می گذارند و می گویند همان دارو های قبلی و معمولی است که آسیاب می شود استفاده می نمایید .
که اثرات این پودر در مصرف کننده در وحلۀ اول ایجاد تهوع و سر گیجه و سپس بی حس شدن زبان و دهان که در اثر تورم راه تنفس را مسدود و باعث خفگی افراد می شود که آخرین آنها زندانی محمود خنک می از اندرزگاه 1 بود که بدین طریق جانباخت و خبر آخر اینکه زندانیان دیگری نیز در اثر استعمال غلط آمپول در این زندان جانباختند و برای تمامی این زندانیان تنها صورت جلسه خودکشی یا نرسیدن مواد مخدر تهیه می نمایند و لاغیر .
لذا بدین وسیله ما زندانیان محبوس در زندان رجائی شهر کرج از تمامی فعالان و مدافع حقوق بشر و زندانیان تقاضا داریم تقاضای رسیدگی عاجل را داریم تا در بررسی از داروها ی مصرفی زندانیان علت مرک را تحقیق و کشف نمایند
اتحاد/ مبارزه/ پیروزی
صدای زنده یاد امیر حسین حشمت ساران
13 اسفند 1387
مجریان طرح جنایتکارانه در زندان گوهردشت کرج علی حاج کاظم رئیس زندان و علیرضا محلاتی رئیس بهداری زندان گوهردشت بوده که در بخش دیگری از پیام زنده یاد سارن به آنها اشاره کرده است که به عنوان اسناد مستند در اختیار کمیسر عالی سازمان ملل و سایر سازمانهای حقوق بشری قرار خواهد گرفت.
همراه متن پیاده شده، فایل صوتی ضمیمه می باشد فقط با ذکر نام انتشار دهنده مجاز به انتشار می باشد.
انتشار :
فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران



http://pejvakzendanyan.blogfa.com
pejvak_zendanyan10@yahoo.com
pejvakzendanyan@gmail.com
tel. : 003162020193

فشارها و اذیت وآزارها در زندان اصفهان باعث مرک 2 زندانی شد

بنابه گزارشات رسیده از زندان دستگرداصفهان ،در طی 2 روز گذشته 2 زندانی در اثر فشارها و اذیت و آزارهای پاسداربندها اقدام به خودکشی نمودند که متاسفانه هر دو جان باختند
آقای فرهاد میرزائی 26 ساله، که در حدود 8 سال بود در بند 3 زندان دستگرد اصفهان بسر می برد. او به اتهام سرقت محکوم به 10 سال زندان شده بود. روز شنبه 25 اسفند ماه در اثر اذیت وآزارهای پاسدار بندها اقدام به خودکشی نمود که متاسفانه جان باخت.
زندانی دیگری بنام اسماعیل زمانی 30 ساله ،او اخیرا به اتهام داشتن مقدار بسیار کمی مواد مخدر دستگیر شده بود و در حدود 5 روز پیش از قرنطینه زندان به بند 3 زندان دستگرد اصفهان منتقل شده بود .آقای زمانی در بلاتکلیفی بسر می برد. این زندانی از بدو ورود به این بند برای گرفتن زهر چشم از او این زندانی را به طرق مختلف تحت فشارهای جسمی و روحی پاسداربندها قرار داشت. آقای زمانی به خاطر فشارهای مستمر صبح روز شنبه 24 اسفند ماه اقدام به خودکشی نمود و بدلیل بی توجهی پاسداربندها و بهداری زندان جان باخت.
آمار خودکشیها در این زندان نسبتا بالا است یکی از دلایل خودکشی ها ضرب و شتم و تحقیر زندانیان است .
فعالین حقوق بشر ودمکراسی در ایران،فشارها و اذیت وآزار های سیستماتیک علیه زندانیان بی دفاع که توسط رئیس زندان ، رئیس بندها و پاسداربندها صورت می گیرد و زندانیان را به سوی خودکشی سوق میدهند را محکوم می کند و از سازمانهای حقوق بشری خواستار رسیدگی به نقض فاحشه حقوق بشر در زندانهای این رژیم است.
فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران

25 اسفند 1387 برابر با 15 مارس 2009
گزارش فوق به سازمانهای زیر ارسال گردید:
کمیساریای عالی حقوق بشر
کمسیون حقوق بشر اتحادیه اروپا
سازمان عفو بین الملل
سازمان دیدبان حقوق بشر





http://pejvakzendanyan.blogfa.com
pejvak_zendanyan10@yahoo.com
pejvakzendanyan@gmail.com
tel. : 003162020193

تروريست كيست؟!

در عصر حاضر كه بحث بر سر جهانی شدن و حقوق بشر بيش‌ترين توجه افراد، گروه‌ها و رسانه‌ها را به خود معطوف داشته است. در عصری كه بيش از هر زمان ديگری مرزها و موانع ميان ملل و فرهنگ‌های مختلف در حال از بين رفتن است و ابزارهای ارتباطی مدرن شهروندان جهانی را به يكديگر پيوند می‌دهد. بهترين اين شهروندان آنانی هستند كه بيش‌ترين احساس مسئوليت را در برابر هم‌نوعان خود دارند و برای رفع بحران‌های بشری در گوشه و كنار جهان می‌كوشند.
آن‌گونه كه پيداست امروزه زندگی افراد بشر طوری به هم پيوند خورده است كه بی‌‌توجه‌ای نسبت به آن‌چه در جهان پيرامونت و در رابطه با ديگر انسان‌ها می‌گذرد نوعی بی‌تفاوتی به خود و خانواده بشری محسوب می‌‌گردد. اما در بسياری از موارد ديده می‌شود كه هنوز با گروه‌هايی از جامعه‌ی بشری رفتارهای غيرانسانی صورت می‌گيرد. از آن جمله برخوردهای دول سركوبگر با ملت كُرد است.
كُرد بودن و ابراز وجود كردن با اين نام و مطالبه‌ی حقوق ابتدايی و انسانی از سوی اين مردم تاوانی سنگين خواهد داشت. تاوانی كه توسط حاكميت بر مردم و فعالان كُرد تحميل می‌گردد. اما با اين وجود ساليان درازی‌ست كه اين خلق ضمن تحمل رنج‌ها و مرارت‌های بسيار در راه برخورداری از حقوق خويش با مبنا قرار دادن اصل نخست منشور جهانی حقوق بشر مبارزه كرده و می‌كند.
اكنون با گذار از مرحله‌ی سخت برده داری و فئوداليسم، بشر با وجود معضلات خاص سرمايه داری تجاربی به دست آورده است و در كنار اين تجارب وسايل ارتباط جمعی و امكان برقراری راحت‌ و سريع ارتباط بين انسان‌ها و نيز وجود نهادهای بشردوست و گسترش و تقويت جامعه‌ی مدنی تا حدودی امكان انعكاس صدای طبقه‌ی زيردست را فراهم آورده و توانسته‌اند كه صدای خود را به گوش جهانيان برسانند و موفقيت‌هايی را كسب نمايند. هر چند اين موفقيت‌ها بيش‌تر از آن‌كه در ميان كشورهای جهان سوم بروز يابد در سطح كشورهای پيش‌رفته به چشم می‌آيد.
در ايران سال‌هاست مردم برای رسيدن به دموكراسی تلاش می‌كنند و طی چند سال اخير شاهد شكل‌گيری و رشد جامعه‌ی مدنی بوده‌ايم. كُردها نيز همواره سعی در مطرح ساختن خواسته‌های انسانی خود داشته‌اند و در راه مبارزه برای كسب حقوق خويش متحمل هزينه‌های گشته و بهای آن را نيز پرداخته‌اند. بهايی به قيمت خوردن برچسب‌هايی چون تجزيه طلب، تروريست و محارب و در نتيجه دريافت حكم‌ حبس‌های طويل المدت و حتی اعدام.
حق و حقوق طبيعی كُردها به آن‌ها داده نمی‌شود و در مقام شهروند درجه‌‌ی دو به حساب می‌آيند. هميشه به كُردها با ديدی امنيتی نگريسته شده و به بدترين شكل ممكن سركوب شده‌اند و تلاش‌های آنان برای ايجاد دوستی و گسترش همكاری و سعی در از بين بردن چالش‌ها با واكنش منفی مواجه شده است. برخوردهای شديد با فعالان كُرد به خوبی نمايان‌گر اين واقعيت است.
كنشی كه از سوی فعالان در سراسر ايران انجام می‌گيرد و فعاليت مدنی خوانده می‌شود به كردستان كه می‌رسد انگ تروريستی می‌خورد. كوشش‌های حقوق بشری كه جزو افتخارات انسانی محسوب می‌گردد و از تلاش‌گران اين عرصه حمايت و تقدير می‌شود، متأسفانه در ايران مورد بی‌حرمتی قرار می‌گيرد و با نسبت دادن اتهامات واهی از فعاليت‌شان جلوگيری به عمل می‌آيد. مگر آن‌كه اين كوشش‌ها در چهارچوب مشخص شده و در خدمت منافع ايشان قرار گيرد كه در اين صورت ماهيت حقيقی و انسانی خود را از دست می‌دهد. به عنوان نمونه می‌توان به حكم ده سال زندان برای محمدصديق كبودوند رئيس سازمان دفاع از حقوق بشر كردستان كه به عنوان پدر حقوق بشر در كردستان شناخته می‌شود اشاره كرد و نيز برخوردهای صورت گرفته با ديگر فعالان اين سازمان.
كُردها حتی اگر در فعاليت‌های سراسری و مشترك با فارس‌ها و آذری ها و... برای رسيده به اهداف مشترك انسانی شركت كنند و در اجتماعات پايتخت نيز حضور يابند باز هم آشوبگر خوانده می‌شوند. برای مثال فعالیت زنان کُرد در حوزه‌های زنان و هم‌راه با دیگر زنان آزادی‌خواه در ایران برای تغییر قوانین تبعیض آمیز و متعهد ساختن دولت به اجرای كنوانسيون‌های بين‌المللی در ايران، كه باز در اين‌جا همان اتهامات محاربه و تروريست برای فعالان كُرد در حوزه زنان مطرح می‌شود و برای آنان احكام سنگين صادر می‌گردد. همه‌ی اين موارد و بسياری موارد ديگر در ايران جرم قلمداد می‌شود و به كردستان كه می‌رسد اين جرم‌ها سنگين‌تر خواهد شد تا آن‌جا كه حتی فعاليت‌های مدنی نيز به تجزيه طلبی و تروريستی تعبير می‌گردد، در حالی كه مبارزات زنان و مردان كُرد تنها در راستای رفع تبعيض جدای از نژاد و ملت و مذهب بوده است. حال خطاب به وجدان های بيدار می‌پرسم به راستی تروريست كيست؟ کسانی که مایه‌ی ترس و وحشت در بین مردم هستند یا کسانی که از حقوق طبیعی خود و مردم‌شان دفاع می‌کنند؟
آيا تلاش برای اجرایی کردن اعلامیه‌ی جهانی حقوق بشر عملی تروريستی‌ست؟!
آيا تلاش برای پايان دادن به جنگ و خون‌ریزی عملی تروريستی‌ست؟!
آيا تلاش برای ریشه‌کن کردن فقر و گرسنگی عملی تروريستی‌ست؟!
آيا تلاش برای رفع تبعیض میان زنان و مردان عملی تروريستی‌ست؟!
اگر همه‌ی اين‌ها در كنار عشق ورزیدن به انسانیت و ميل به آزاد زيستن عملی تروريستی خوانده می‌شود، پس چه باك از خوردن انگ تروريست و تحمل حبس در كنار روناك‌ها و حتی اعدام شدن با فرزادها و ديگرانی كه جرم‌شان تنها طلب حقوق انسانی‌ و حق آزاد زيستن است.

نامه‌ی زينب بايزيدی از زندان

وزارت اطلاعات و مسئولین زندان در تلاشند تا دلایل قتل زنده یاد ساران را از بین ببرند

بنابه گزارشات رسیده از فرعی 5 بند2 زندان گوهردشت کرج ، دلایل قتل و تمامی وسائل شخصی زنده یاد امیر حسین حشمت ساران را با یورش به سلول زندانیان سیاسی جمع آوری وضبط گردید.
در این یورش رضا ترابی رئیس بازرسی زندان،نبی الله فرج زاده معاون حفاظت و اطلاعات زندان و آخریان رئیس بند 2 شرکت داشتند. آنها به مدت 1 ساعت تمامی وسائل شخصی زندانیان سیاسی را پخش مورد بازرسی دقیق خود و تخریب کردند. دست نوشته ها ،یادشتها ی باقیمانده و بخصوص داروهای پودر شده و باقیمانده که آقای ساران آن را مصرف می کرد جمع آوری کردند و با خود بردند .
هدف اولیه افراد فوق جمع آوری تمامی وسائل شخصی زنده یاد ساران بود .آنها وسائل شخصی مانند لباس،دست نوشته ها ،یادشتها ،،کتاب و بخصوص داروهای باقیمانده که بصورت پودر شده بود و از آن طریق او را به قتل رساندند و یا هر چیزی دیگری را که در رابطه با ایشون بود جمع آوری کردند و با خود بردند.
زندانیان سیاسی نسبت به این عمل وحشیانه آنها اعتراض کردند و خواهان حفظ وسائل شخصی زنده یاد ساران بودند که به عنوان تنها یادگارهای باقیمانده از وی در زندان می باشد که به خانواده وی تعلق دارد و می بایست در اختیار آنها قرار گیرد.
نبی الله فرج زاده معاون حفاظت و اطلاعات و رضا ترابی رئیس بازرسی زندان که از ابتدا فشارها،تهدیدها و بازجوئیها علیه هم سلولهای زنده یاد ساران آغاز کرده بود با برخوردی غیر انسانی و توهین آمیز به زندانیان سیاسی گفت که اینجا ما تعیین می کنیم و نمی گذاریم قهرمان سازی کنید .
بنابه اعتقاد زندانیان سیاسی هم سلول زنده یاد ساران وزارت اطلاعات و زندان در حال از بین بردن دلایل چگونگی به قتل رساندن زنده یاد ساران هستند. آنها بصورت جنون آمیزی دنبال داروهای باقیمانده بودند و بیشترین تاکید را روی داروها داشتند.
فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران، یورش وحشیانه و از بین بردن دلایل موجود و ضبط وسائل شخصی زنده یاد ساران که تنها یادگارهای او می باشد و برای خانواده وی ارزش خاصی دارد را محکوم می کند. ما یکبار دیگر از دبیر کل سازمان ملل متحد و کمیسر عالی حقوق بشر سازمان ملل متحد خواستار تشکیل و اعزام یک هیئت حقیقت یاب بین المللی برای روشن شدن حقایق در مورد زندانیان سیاسی و سایر زندانیان که در زندانهای این رژیم به قتل رسیده اند هستیم.
فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران

24 اسفند 1387 برابر با 14 مارس 2009
گزارش فوق به سازمانهای زیر ارسال گردید:
کمیساریای عالی حقوق بشر
کمسیون حقوق بشر اتحادیه اروپا
سازمان عفو بین الملل
سازمان دیدبان حقوق بشر




http://pejvakzendanyan.blogfa.com
pejvak_zendanyan10@yahoo.com
pejvakzendanyan@gmail.com
tel. : 003162020193

وضعیت و شرایط دستگیر شدگان 2 اسفند ماه در ابهام است

بنابه گزارشات رسیده از بند 209 و 240 زندان اوین ،از وضعیت و شرایط تعدادی از دستگیر شدگان یورشهای 2 اسفند ماه به خانواده ها در تهران ،کرج و سمنان هیچگونه خبری در دست نیست.
در پی یورشهای گسترده و وحشیانه مامورین وزارت اطلاعات در روز جمعه 2 اسفند ماه به منازل شخصی و دستگیری و انتقال عزیزان آنها به بند 209 زندان اوین که نزدیک به 3 هفته از آن می گذرد ولی هنوز از وضعیت و شرایط بعضی از آنها خبری در دست نیست.
خانم فاطمه ضیائی 50 ساله ، حامد یازرلو،حسن طلانی دانشجو از زمان دستگیری تا به حال هیچ خبری از وضعیت و شرایط آنها در دست نیست.خانم مهسا نادری دانشجو و احسان عرفانی توانسته اند با خانواده های خود تماس تلفنی بسیار کوتاه در حد چند لحظه داشته باشند.
بعضی از گزارشات حاکی از آن است که مهسا نادری در حال حاضر در بند 240 زندان اوین زندانی است و هم سلول خانم رکسانا صابری خبرنگار ایرانی -امریکایی می باشد. همجنین پدر خانم نادری آقای محسن نادری 50 ساله در بند 8 زندان اوین زندانی می باشد .آقای نادری در شهریور ماه سال 1386 برای گرامیداشت نوزدهمین سالگرد یکی از اعضای خانواده اش ( زنده یاد محمد حسین داود آبادی فرهانی) که در جریان قتل عام های زندانیان سیاسی سال 1367 جان باخته بود شرکت کردند. آقای نادری به 1 سال زندان محکوم شده بود.
زندانیان سیاسی که به بند 209 زندان اوین منتقل می شوند در سلولهای انفرادی نگهداری می شوند. آنها مورد بازجوئیهای طولانی بازجویان وزارت اطلاعات قرار می گیرند. بازجوئیها معمولا در ساعات شب صورت می گیرد و زندانیان سیاسی در حین بازجوئی تحت شکنجه های جسمی و روحی قرار می گیرند. بازجوئیها و شکنجه های جسمی برای وادار کردن زندانیان سیاسی به پذیرفتن اتهاماتی غیر واقعی که بازجویان وزارت اطلاعات به آنها نسبت می دهند می باشد.
مراجعات مکرار خانواده ها به دادگاه انقلاب و بند 209 زندان اوین برای اطلاع یافتن از عزیزانشان تا به حال بی نتیجه بوده و جواب مشخصی به آنها داده نمی شود. شعبه 3 دادسرای امنیت که فردی بنام حسینی رئیس آن می باشد و مسئول پرونده های آنها است از روبرو شدن و جواب دادن به خانواده ها خوداری می کند . خانواده ها فقط از طریق تلفنهای داخلی می توانند با شعبه مربوطه تماس بگیرند فردی که جواب میدهد خودش را منشی شعبه 3 امنیت معرفی می کند او با دادن جوابهایی مانند ما نمی دانیم،هنوز بازجوئی آنها پایان نیافته است مواجه هستند. به خانواده های هنوز علت دستگیری عزیزانشان گفته نشده است. رئیس شعبهای مختلف امنیت دادسرای انقلاب در دست فردی بنام حسن زارع دهنوی که با نام مستعار قاضی حداد معروف است .رفتار این فرد با خانواده ها غیر انسانی ، تحقیر کننده و همانند بازجویان وزارت اطلاعات می باشد.
سیاستهای سرکوب گسترده (اعدام زندانیان سیاسی ،قتل زندانیان سیاسی، اعدام کودکان ،اعدام های گروهی ،سنکسار دستگیریهای گسترده فعالین دانشجویی،زنان و کارگری و سرکوبهای اجتماعی تحت عنواین مختلف ) توسط ولی فقیه مطلقه علی خامنه ای تعیین می شود و توسط وزات اطلاعات با هماهنگی قوه قضائیه طراحی می گردد برای اجرا به نیروهای سرکوبگر سپرده می شود. نقض کنوانسیونها ومعاهدات حقوق بشری و بین المللی در ابعاد گسترده که رژیم ملزم به اجرای آن است از مصادیق بارز جنایت علیه بشریت می باشد .
فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران،یورشهای وحشیانه ، دستگیری خود سرانه ،انتقال به سلولهای انفرادی بند 209 وتحت شکنجه های جسمی و روحی قرار دادن و بی اطلاع نگه داشتن خانواده های آنها را محکوم می کند . از کمیسر عالی حقوق بشر سازمان ملل و سایر سازمانهای حقوق بشری خواستار اقدامات عملی برای آزادی زندانیان سیاسی در ایران است.
فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران
22 اسفند 1387 برابر با 12 مارس 2009

گزارش فوق به سازمانهای زیر ارسال گردید:
کمیساریای عالی حقوق بشر
کمسیون حقوق بشر اتحادیه اروپا
سازمان عفو بین الملل
سازمان دیدبان حقوق بشر


http://pejvakzendanyan.blogfa.com
pejvak_zendanyan10@yahoo.com
pejvakzendanyan@gmail.com
tel. :003162020193

برگزاری مراسم چهارشنبه سوری در دانشگاه تربیت معلم واحد حصارک کرج

شب گذشته علیرغم مخالفت نیروهای بسیج دانشگاه و کنترل مأمورین حراست مراسم چهارشنبه سوری در دانشگاه تربیت معلم واحد کرج از ساعت 20:15 با حضور بیش از 1000 نفر از دانشجویان دختر و پسر در محوطه دانشگاه برگزار شد . در این مراسم علاوه بر دانشجویان ساکن خوابگاه دانشجویان غیر خوابگاهی نیز شرکت داشتند و این مراسم ملی را با روشن کردن آتش و پریدن از آن و خواندن شعر با پایکوبی و شادی جشن گرفتند.تعداد دانشجویان به حدی زیاد بود که مأمورین حراست جرأت حلو آمدن و جلوگیری از مراسم را نداشتند .در اواسط مراسم چهارشنبه سوری مأمورین حراست 2 دانشجوی پسر را به جرم انداختن ترقه دستگیر کردند اما بعد از جند دقیقه مأمورین با اعتراض دانشجویان و دادن شعار مرگ بر دیکتاتورتوسط دانشجویان مواجه و 2 دانشجوی دستگیر شده را آزاد کردند ودانشجویان مراسم چهارشنبه سوری را تا ساعت 21:40 دقیقه به پایکوبی نشستند.

فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران
21 اسفند 1387 برابر با 11 مارس 2009


pejvak_zendanyan10@yahoo.com
pejvakzendanyan@gmail.com
tel. : 003162020193

استمداد یک جوان زندانی که در آستانه اعدام قرار دارد

بنام خدا
اینجانب مهدی مزروعی فرزند رمضان متولد 1364 هستم .
در سال 1381 در حالی که کمتر از 17 سال داشتم در نزاعی درون یکی از محلهای اصفهان بصورت تصادفی ضربه ای به آقای ابراهیم جوادی وارد کردم که در اثر این ضربه فوت کرد.من به هیچ وجه قصد کشتن آقای جوادی را نداشتم و تنها از ترس به وی ضربه را زدم.
و اکنون با تایید حکم در آستانه اعدام قرار دارم و در این لحظات خدا را شاهد می گیرم هیچ قصد و نیتی نداشتم و حالا از تمامی آنانی که صدای مرا می شنوند عاجزانه تقاضا دارم به من کمک کنند و تلاش کنید تا نجات پیدا کنم
با تشکر فراوان ،
مهدی مزروعی
زندان دستگرد اصفهان
18 اسفند 1387

استمداد زندانی محکوم به مرک به سازمانهای زیر ارسال گردید:
کمیساریای عالی حقوق بشر
کمسیون حقوق بشر اتحادیه اروپا
سازمان عفو بین الملل
سازمان دیدبان حقوق بشر

انتشار :
فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران




http://pejvakzendanyan.blogfa.com
pejvak_zendanyan10@yahoo.com
pejvakzendanyan@gmail.com
tel. : 003162020193