زجرکش کردن یکی از زندانیان بی دفاع در زندان مرکزی بندر عباس

بنابه به گزارشات رسیده به «فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران» یکی از زندانیان بی دفاع نزدیگ به ۱ سال است که گلوی وی دچار غده ای گردیده است که قادر به خوردن ، نوشیدن  نیست و به سختی قادر به تنفس می باشد اما از انجام عمل جراحی و درمان وی خوداری می کنند.

زندانی غلام مرادپور ۴۲ ساله که ۵ سال است در سلول۱۱ بند ۲ زندان بندرعباس زندانی می باشد. او متاهل و دارای ۲ فرزند می باشد و به ۱۲ سال زندان به اتهام سرقت مسلحانه محکوم شده است.

این زندانی حدودا یک سال پیش غده ای در سمت راست گلویش از درون شروع به رشد کردن نمود  و به مرور این غده به حدی بزرگ گردید که او به سختی قادر به خوردن غذا و نوشیدن آب بود و همزمان وزن وی رو به کاهش گذاشت. او بارها به بهداری زندان مراجعه نمود اما از درمان جدی وی خوداری کردند.پس از گذشت ۸ ماه و حاد شدن وضعیت جسمی اش و علاوه بر عدم خوردن غذا و آب  مجاری تنفسی وی در حال انسداد است نهایتا ناچارشدندکه   اقدام به انجام یک سری  آزمایشات علیه وی نمایند .

پزشکان خارج از زندان پس از دیدن نتایج آزمایشات اعلام کردند که باید او را مورد عمل جراحی قرار دهند و غده را از بدنش خارج کنند.

زندانبانان اقدام به انتقال این زندانی به بیمارستان شهید محمدی بندر عباس نمودند. در آنجا به این زندانی گفته شد که ابتدا می بایست ۲.۵ میلیون تومان به حساب بیمارستان واریز نماید تا آنها عمل جراحی را انجام دهند. اما این زندانی قادر به پرداخت این مبلغ نبود و به آنها هم اعلام کرد که من قادر به پرداخت این مبلغ نیستم. او پس از ۱۱ روز بستری بودن در بیمارستان بدون انجام عمل جراحی و درمان  او را به زندان بازگرداند.

زندانی غلام مرادپور حدود ۱ ماه است که از بیمارستان به زندان بازگردانده شد .مجاری تنفسی وی در حال انسداد کامل است و  قادر به خوردن غذا و نوشیدن آب نیست. او قبل از این بیماری ۸۵ کیلوگرم وزن داشت ولی در حال حاضربه زیر ۵۰ کیلوگرم کاهش یافته است  و با دردهای جانکاه و فشارهای طاقت فرسا مواجه است و در حال زجرکش شدن و مرگ تدریجی است.

بنابه گفته بستگانش در صورت عدم رسیدگی پزشکی او در طی کمتر از ۱۰ روز فوت خواهد کرد.این چندمین زندانی است که به این شکل فجیع در حال جان باختن است.

مرسلپور رئیس زندان بندر عباس  مانع پرداخت هزینه درمان این زندانی است و این زندان را به کشتارگاه تبدیل نموده است.

از طرفی دیگر زندانیان که به اتهام سرقت دستگیر می شوند تمامی داراییهای آنها مصادره می شود که از جمله آن حسابهای شخصی وسایل شخصی همسر و فرزندان مانند طلا و جواهرات و غیره آنها تحت عنوان  مال نامشروع به غارت برده می شود.

فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران،عدم درمان زندانیان بی دفاع و زجرکش کردن آنها را محکوم می کند و از کمیسر عالی حقوق بشر و سایر مراجع بین المللی خواستار ارجاع پرونده جنایت علیه بشریت آخوند علی خامنه ای و سایر آخوندهای همدست وی به دادگاه جنایی بین المللی است.

 فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران

 ۱۳آبان۱۳۹۲ برابر با ۴ نوامبر۲۰۱۳

گزارش فوق به سازمانهای زیر ارسال گردید

دبیر کل سازمان ملل متحد آقای بان کی مون

کمیسر عالی حقوق بشر سازمان ملل متحد

گزارشگر ویژه حقوق بشر سازمان ملل متحد

سازمان عفو بین الملل

info@hrdai.net

www.hrdai.net

http://hrdai.blogspot.com

pejvakzendanyan@gmail.com

Tel.:0031620720193

نامه و متن پیاده شده صدای شهید راه آزادی مردم ایران حامد وکالت درباره شکنجه های وحشیانه در زندانهای ولی فقیه

 نامه به کمیساریای عالی حقوق بشر و متن پیاده شده صدای جانباخته راه آزادی حامد وکالت که به گروگان گرفته شده بود و در روز ۴ آبان ماه در زندان مرکزی زاهدان به دار آویخته شد. او در فایل صوتی به شکنجه های طاقت فرسای غیر انسانی و وحشیانه اشاره می کند و هنگامی که این شکنجه ها را برای ماه گلی قاضی وزارت اطلاعات بیان می کند به او می گوید «اگر زور نباشد شماها حرف نمی زنید » این فایل صوتی در اختیار« فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران» قرار داده شده است که متن آن به قرار زیر می باشد:

بسمه تعالی

به کمیساریای عالی حقوق بشرسازمان ملل

با احترام

به استحضار عالی می رساند اینجانب زندانی حامد وکالت ۲۹ ساله فرزند عبدالکریم اهل و ساکن بندر چابهار متآهل و دارای ۲ فرزند دختر ، در تاریخ ۱۹\۳\۸۹ در شهرستان چابهار به اتهام عضویت و هواداری جنبش مقاومت مردمی ایران موسوم به جندالله دستگیر و به اداره کل اطلاعات شهرستان زاهدان منتقل گردیده که مدت ۳ ماه در آنجا تحت وحشیانه ترین شکنجه های غیر انسانی بوده و در زیر همین شکنجه ها مجبور به اعتراف های دروغ و کذاب شدم .

 در حالیکه بنده هیچ وقت عضو آن جنبش نبوده و فقط با یکی از بستگانم به نام عمر شاهوزهی که از اعضاء آن جنبش می باشد ارتباط فامیلی داشتم و گهگاهی با نامبرده تماس تلفنی می گرفته و در حد احوالپرسی حرفهایی بینمان رد و بدل می گردید و بعد از ۳ ماه تحمل شکنجه ها، بنده را به بخش ملاقات ممنوع زندان زاهدان منتقل کردند که ۹ ماه هم در آنجا بوده و متأسفانه هیچ گونه ارتباطی در مدت مذکور با خانواده ام نداشتم.

 سپس بعد از مدت مذکور ، بنده را جهت برگزاری جلسات دادرسی و صدور حکم به شعبه ۱ دادگاه انقلاب به ریاست قاضی مه گلی بردند و من در آنجا از خودم دفاع نموده و عنوان کردم که بیگناه بوده و به زور شکنجه از بنده اعتراف گرفته اند . قاضی فوق در جواب گفت :«اگر زور نباشد شماها حرف نمی زنید » که در تاریخ ۱۰\۷\۹۱ از سوی شعبه ۱ داداگاه انقلاب زاهدان محکوم به اعدام گردیدم و اکنون پرونده ام به علت تجدیدنظرخواهی اینجانب در شعبه ۱۱ دیوان عالی کشور تحت رسیدگی می باشد .

لذا از مجامع جهانی و کمیساریای عالی حقوق بشر تقاضامندم از مقامات دولت ایران آزادی بنده را خواستار گردند.

حامد وکالت

زندانی سیاسی

در زندان مرکزی زاهدان

با کابل ۶۰۰ تا کابله  می زدند، میگن اینجا جای خوردن و خوابیدن نبوده که تو خوردی و خوابیدی باید قبول کنی مجبوری قبول کنی می زد پاهام می ترکید، خون آلود، میله می زنه، میگه بدترین شکنجه هم هست دریل هم هست تو باید قبول کنی یا تو همین جا بمیری اگه قبول نکردی .آقا آقا بیزاری میشیم. بیزاری شدیم، قبول نکنی راهی نیست باید قبول کنی ۳ دفعه ما را به تخت معجزه بستن پاهام داغون شدن ۲ ماه ۳ ماه دمپایی توی پام نرفته نماز می خواندم نشسته می خواندم .

آخر بیزاری بودم گفتم بیزارم از خودم گفتم هر چی می خواهید میگم دروغ هر چی می خواهید میگه نه دروغ نه،  راست  شما من رو زور می کنید این شکنجه های ابنها بدجور شکنجه هاییه .به زور روحی و روانی به تک سلولی می اندازن ۳ ماه توی تک سلولی بودم تک و تنها. گفتن اینها بله اعدام میشی .گفتم اعدام صد شرف دارد به این شکنجه هایی که شما میدید .گفتم: اعدام ۲ دقیقه من تمام میشم. گفتند از اعدام نمی ترسی گفتم اعدام شرف داره ۲ دقیقه ای انسان تمام میشه ولی اینهایی که شما می زنید توی پا و پشتم ، چشمام می خواد بپره. دیگه بیزاری ام اعدام حتی حاضرم اعدام بشم. با این شکنجه هایی که شما میدید.

با کابل ۶ می زدند با هم چسب زدن با هم بستن با یک کهنه ای پارچه ای بستن با دو تا دسته کلفت تر کردن می زنند.سر و ته دستبند می زنند شخص رو می خوابانند پاها رو هم می بندند انگشتها رو هم می بندند شروع می کنند به زدن . هر انسانی باشه طاقت نداره اینها رو .

 آخر وقت که من رو آوردن زندان روز سه شنبه به من ملاقات دادند به بابام دیگه آوردن روزچهارشنبه  زندان آوردن .

وکیل داشتم .وکیل اصلا کاری نمی کرد وکیل دفاعیه از  به من گفت بگو. گفتم من چیزی ندارم بگم. گفت اگر بگی همکاری میکنی تخفیف براتون می گیرم. من کاری نکردم که تخفیف بگیری یا همکاری کنم. وکیل اصلا چیزی نگفت فقط گفت قبول کن من تخفیف می گیرم گفتم چی رو قبول کنم کاری نکردم تو هم می دونی من کاری نکردم چه جوری من قبول کنم توی دادگاه همون جا گفتم. وکیلم علی کریمی بود. وکیل مال خودمون بود.

 به قاضی گفتم سر تخت معجزه اگر واقعا هر کسی رو بفرستن یه بیگناه همسایه ات رو بفرستن ببین چی میگه. گفت:« اگه شما رو نبندند سر تخت شما حرف نمی زنید اینو قاضی گفت همون ماه گلی» .

 ناخن کشیدن از من نه ولی از بعضی بچه ها اره. بعضی ها رو با دریل زدن پاهاشون رو سوراخ کردن. ناخنش کشیدن. یک بچه افغانی بود این ناخنش رو کشیدن پاهاشو دریل کردن .یکی دیگه بود اسمش حسین تک حسین گرگیج اینو پاهاشو دریل زده بودن. اینو تبعید کردن رفت. به مسجد سلیمان تبعیدش کردن .

 توی تک سلولی بودم اسم بچه هامو فراموش کرده بودم اینجور روانی شده بودیم .تقریبا ۲۰ روز ۱ ماه اصلا در رو باز نکردن فقط از پنجره غذا می اوردن می دادن. دستشویی داخل همان آنجا اتاق بود . وضعیت غذاش خوب بود. برخوردشان بدجوری بود. حرف بدو بیراه فوش، شکنجه ها.

 رمضان شب می شد. بعضی وقتها شب می شد روزها ۱۰-۱۱ شروع می شد . چشمها بسته است نمی دونم چند نفر شکنجه می کردن. ولی هر سری ۳-۴ نفری شروع می شد. همشون صدا می زدند حاجی داوود. نمی شنلسیم که کیا شکنجه می کنند همشوم صدا می زنند حاجی داوود. من رو ساعت ۱۱ بردن شروع کردن تا ساعت ۲ بعداز ظهر و بعد توی تک سلولی انداختن.

 دکتر اونجا وایساده بی هوش شد، شوک برقی می زنه. با اسپری هم می زنن اسپری که بیهوش بشه. حواسش پرت بشه هر چی از این کارها می کنند.

فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران

 ۱۲آبان۱۳۹۲ برابر با ۰۳ نوامبر۲۰۱۳

گزارش فوق به سازمانهای زیر ارسال گردید

دبیر کل سازمان ملل متحد آقای بان کی مون

کمیسر عالی حقوق بشر سازمان ملل متحد

گزارشگر ویژه حقوق بشر سازمان ملل متحد

سازمان عفو بین الملل

info@hrdai.net

www.hrdai.net

http://hrdai.blogspot.com

pejvakzendanyan@gmail.com

Tel.:0031620720193

زندانیان سیاسی زندان مرکزی زاهدان اعدام انتقام گیرانه ۱۶ زندانی را محکوم می کنند

بیانیه زندانیان سیاسی زندان مرکزی زاهدان در محکومیت اعدام جمعی و انتقام گیرانه  ۱۶ زندانی در زندان مرکزی زاهدان و خواستار دخالت دبیر کل  سازمان ملل متحد و شورای امنیت برای  برای متوقف کردن اعدام ها در ایران و پیگیری و مجازات آمرین و عاملین این جنایتها. این بیانیه جهت ارسال به مجامع بین المللی و انتشار در رسانه های در اختیار « فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران» قرا داده شده است. متن بیانیه به قرار زیر می باشد:  

 با درود و احترام،

به استحضار می رساند واقعه و جنایت صبح شنبه  مورخه ۴ آبان ۹۲ در زندان مرکزی زاهدان ، به شهادت رسیدن عده ای از مبارزان غیور و غیرتمند شخصیت های سیاسی با حکم اعدام از طرف وزارت دادگستری را شدیدا محکوم می کنیم .

حکامی که به جای عدل و داد و برقراری مساوات و امنیت و خدمت به ملتها متاسفانه برای بقای قدرت خویش دست به هر جنایتی زده و قتل ، کشتن ، اعمال  زور و خشونت و ایجاد رعب و وحشت و انواع شکنجه های ضد بشری و با اعتقاد به سیاستهای غلط و تضییع حقوق مدنی و سرمایه های ملی انسانی می پردازند و به جای الگو گرفتن از شیوه انبیا  و اولیا و حکام عدالت گستر و پایبندی به اصول و اخلاق در واقع به پیروی ازافرادی همچون مک اولیف فیلسوف و سیاستمدار تاریخ و امثال آن که می گفتند; « حکام و زمامداران ، بی رحمی را یکی از سلاحهایی بداند که ملتها را  متحد و مطیع می سازد ».

همین طرز تفکر ، جباران و مستبدانی برای بقا و حفظ قدرت خویش خونهایی می ریزند و یکسری انسانهای آزاده بیشماری را به دیار مرگ می فرستند و از کشتار و اعدام و اعمال زور و خشونت و تبعیض و ظلم باکی ندارند اینها هستند که نخست از آسمان بر آنها لعنت و نفرین می بارد و سپس تنفر و لعنت زمینیان و دعا و  فریاد مظلومان از هر سوعلیه آنان سرازیر می شود و در چاه بد عملکرد خویش سقوط خواهند کرد  .

ما زندانیان سیاسی زندان مرکزی زاهدان بلوچستان ایران این جنایت و کشتار مظلومانه مبارزان حق و حقیقت را شدیدا محکوم می کنیم و از مقامات سازمانهای بین المللی و حقوق بشری تقاضا داریم هر چه سریعترجلوی این جنایات و کشتارهای  ملت مظلوم و بی دفاع را بگیرند و این جنایت را محکوم بدارند عاملان این اعدامها را مورد بازخواست قرار دهند و دادگاهی نمایند.

بیانیه زندانیان سیاسی زندان مرکزی زاهدان

آبان ۱۳۹۲

امضا کنندگان :ایرج محمدی، محمد امین آگوشی، بشیر احمد حسین زهی،  ناصر ریگی، خسرو ریگی، جیهند ریگی ، عبدالغنی گنگوزه ای ریگی ، رحیم ریگی، عابد بم پوری، اسحاق کلکلی، فاروق ملازهی ، عبداخالق شاهوزهی، امیر سعد سربازی، ارسلان بهادری ، محسن امیری، صادق مهرپویان ، احمد فرخی، مصطفی میری، سیروس بلوچ

گزارش فوق به سازمانهای زیر ارسال گردید

کمیسر عالی حقوق بشر سازمان ملل متحد

گزارشگر ویژه حقوق بشر سازمان ملل متحد

سازمان عفو بین الملل

info@hrdai.net

www.hrdai.net

http://hrdai.blogspot.com

pejvakzendanyan@gmail.com

Tel.:0031620720193

معلم بازنشسته زندانی در اعتراض به رفتارهای غیر انسانی با دوختن لبانش دست به اعتصاب غذا زد

 

بنابه گزارشات رسیده به «فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران» معلم بازنشسته  زندانی محمد امین آگوشی در اعتراض به عدم درمان و مرخصی استعلاجی و فشارهای غیر انسانی صبح امروز دست به اعتصاب غذا زد.

روز شنبه ۱۱ آبان ماه معلم بازنشسته زندانی محمد امین اگوشی که در زندان مرکزی زاهدان در تبعید بسر می برد با بستن لبهای خود اقدام به اعتصاب غذا نمود. او از۲ هفته پیش به رئیس زندان و سایر زندانبانان اعلام کرده بود که اگر به خواسته هایش که از حقوق اولیه انسانی او است رسیدگی نشود ناچار به اعتصاب غذا خواهد شد.

اما زندانبانان ولی فقیه شروع به تهدید کردن وی نمودند و صبح امروز پس از دوختن لبانش بجای رسیدگی به خواسته هایش، وی  را به سلولهای انفرادی بند قرنطینه شکنجه گاه زندان مرکزی زاهدان منتقل کردند

خواسته های معلم بازنشسته زندانی به قرار زیر می باشد:

۱ـ درمان وی در یکی از بیمارستانهای خارج از زندان

۲ـ درصورتی که قادر به درمان وی نیستند به او مرخصی استعلاجی بدهند تا خود اقدام به درمان خویش نماید

۳ـ پایان دادن به فشارها، اذیت و آزارها و محدودیتهای غیر انسانی

معلم بازنشسته زندانی از بیماریهای مختلف و حادی رنج می برد که از جمله آن آسم شدید می باشد. فردی به نام خمر افسر نگهبان زندان هنگام انتقال این زندانی سیاسی به سلولهای انفرادی اجازه بردن داروی آسم به وی را نداد. اعتصاب غذا ، انتقال به سلولهای انفرادی و اجازه ندادن به وی برای بردن داروهایش ، جان این زندانی را در معرض خطر جدی قرار داده است .

فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران، عدم درمان و وادار کردن این زندانی سیاسی به اعتصاب غذا و انتقال او به سلولهای انفرادی که جان وی را در معرض خطر جدی قرار می دهد  ، محکوم می کند و از کمیسر عالی حقوق بشر و سایر مراجع بین المللی خواستار ارجاع پرونده آخوند علی خامنه ای جنایتکار علیه بشریت و سایر آخوندهای همدست وی مانند آخوند صادق لاریجانی رئیس قوه قضاییه و آخوند محمود علوی وزیر اطلاعات و رئیس شبکه شکنجه گران در ایران به دادگاه های جنایی بین المللی است.

فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران

 ۱۱آبان۱۳۹۲ برابر با ۲ نوامبر۲۰۱۳

گزارش فوق به سازمانهای زیر ارسال گردید

کمیسر عالی حقوق بشر سازمان ملل متحد

گزارشگر ویژه حقوق بشر سازمان ملل متحد

سازمان عفو بین الملل

info@hrdai.net

www.hrdai.net

http://hrdai.blogspot.com

pejvakzendanyan@gmail.com

Tel.:0031620720193