۱۳۹۰ تیر ۳, جمعه

خودکشی یک زندانی بی دفاع در اثر شکنجه های طاقت فرسا و شرایط غیر انسانی

بنابه گزارشات رسیده به "فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران"در اثر شکنجه ها و وفشارهای طاقت فرسا یکی از زندانیان سلولهای انفرادی بند 1 زندان گوهردشت کرج اقدام به خودکشی نمود که منجر به مرگ وی گردید.
روز پنجشنبه 2 تیر ماه زندانی نادر رمضانی حدودا 26 ساله بدلیل شکنجه های وحشیانه و شرایط طاقت فرسا در سلولهای انفرادی بند1 شکنجه گاه زندان گوهردشت کرج اقدام به خودکشی نمود و مدتی بعد جان سپرد.چند روز پیش از این زندانی نادر رمضانی را از بند عمومی به اطلاعات زندان گوهردشت منتقل کردند در آنجا فرجی نژاد رئیس اطلاعات زندان و از شکنجه گران شناخته شده برای مدت طولانی با باتونهای برقی وی را مورد شکنجه های وحشیانه قرار داد. شکنجه ها بحدی شدید بود که بدن او خون آلود و کبود شده بود.
پس از آن او را به سلولهای انفرادی بند 1 شکنجه گاه زندان گوهردشت کرج منتقل کردند. در آنجا افسر پاسدار میرزا آقایی همراه با پاسداربندها یوسفی،زنگنه و گودرز او را به اتاق شکنجه که در زیر آشپزخانه بند و فاقد دوربینهای مداربسته می باشد بردند و مدت طولانی وی را شکنجه کردند. پاسداربندها ضربات را به نقاطی از بدن او وارد می کردند که پیش از این در اثر شکنجه فرجی نژاد آسیب دیده بود.پاسداربندهای فوق الذکر از شکنجه گران و جلادان این شکنجه گاه هستند و در اثر شکنجه های قرون وسطایی آنها تا به حال تعدادی از زندانیان به قتل رسانده شدند و یا دچار معلولیت جسمی شدند.
زندانی نادر رمضانی برای پایان دادن به این شرایط طاقت فرسا و رهایی یافتن از شکنجه های قرون وسطایی دست به خودکشی زد که منجر به مرگ وی گردید.
از اوایل سال جاری با انتصاب مردانی به عنوان رئیس زندان ،خادم معاون زندان و بودن شکنجه گردیگری به نام فرجی نژاد شرایط غیر قابل تحملی برای زندانیان ایجاد شده است از جمله اقدامات این جنایتکاران علیه بشریت ؛انتقال طولانی مدت به سلولهای انفرادی، شکنجه های وحشیانه،ایجاد درگیری خونین باندهای مافیایی زندان با زندانیان که به نحو غیر قابل تصوری شدت یافته است.این سه فرد جنایتکار علیه بشریت (مردانی ،خادم و فرجی نژاد) زندان را ملک خصوصی و زندانیان را جزء اموال خصوصی خود می پندارند و هر جنایت ، دنائت و رذالتی را علیه زندانیان بی دفاع و اسیر روا می دارند.
انتصابات فوق و تشدید غیر قابل تصور جنایتها در زندان برای پیش برد سیاست سرکوبگرانه و ضدبشری تعیین شده توسط ولی فقیه علی خامنه ای در زندانها می باشد.
فعالین حقوق بشر و دمکراسی درایران،شکنجه های قرون وسطایی وایجاد شرایط طاقت فرسا در شکنجه گاه ها که هر از چند گاهی باعث مرگ و یا خودکشی زندانیان بی دفاع می شود را محکوم می کند و از کمیسر عالی حقوق بشر خواهان اعزام سریع گزارشگر ویژه سازمان ملل به ایران برای تحقیق و تهیۀ گزارش از زندانها و شکنجه گاه های ولی فقیه علی خامنه ای و ارائه آن به سازمان ملل جهت گرفتن تصمیمات لازم اجرا می باشد.
فعالین حقوق بشرو دمکراسی در ایران
03 تیر 1390 برابر با 24 ژون 2011
گزارش فوق به سازمانهای زیر ارسال گردید:
کمیساریای عالی حقوق بشر
گزارشگران ویژه شکنجه سازمان ملل متحد
کمسیون حقوق بشر اتحادیه اروپا
سازمان عفو بین الملل
http://hrdai.net
info@hrdai.net
pejvak_zendanyan10@yahoo.com
pejvakzendanyan@gmail.com
Tel.:0031620720193
استفاده از گزارشهای فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران تنها با ذکر منبع مجاز است

۱۳۹۰ تیر ۲, پنجشنبه

منصوره بهکیش از حامیان مادران پارک لاله در سلولهای انفرادی ، تحت بازجویی و شکنجۀ روحی


بنا به گزارشات رسیده به "فعالین حقوق بشر و دموکراسی در ایران "منصوره بهکیش همچنان در سلول های انفرادی بند 209 زندان اوین ، تحت بازجویی و شکنجه های روحی بازجویان وزارت اطلاعات قرار دارد.
زندانی سیاسی منصوره بهکیش از حامیان مادران پارک لاله ( مادران عزادار) پس از نزدیک به 2 هفته بازداشت در سلولهای انفرادی بند 209 زندان اوین که همچنان تحت بازجویی مستمر و شکنجه های روحی بازجویان وزارت اطلاعات قرار دارد، در اثر اعتراضات داخلی و بین المللی نسبت به بازداشت وی روز چهارشنبه اول تیرماه بازجویان وزارت اطلاعات برای کاهش فشارهای بین المللی به منظور آزادی او، در حالی که آنها کنار وی قرار داشتند امکان تماس تلفنی کوتاه و کنترل شده به او داده شد.
از زمان بازداشت تاکنون خانوادۀ بهکیش پیگیر وضعیت و شرایط عزیز خود هستند و تقریبا روزانه به دادگاه انقلاب مراجعه می کنند اما دادگاه انقلاب از پاسخ دادن به این خانواده سرباز می زند و حتی بازداشت خانم بهکیش را تایید نمی کنند . خانواده او هنوز از علت بازداشت و اتهامات نسبت داده شده به او بی خبرند.
صبح روز پنجشنبه 2 تیرماه خانواده او جهت ملاقات به بند 209 زندان اوین مراجعه نمودند اما به آنها گفته شد که وی ممنوع ملاقات است و از گرفتن لباسهای او خودداری کردند وخانم بهکیش از زمان بازداشت تا به امروز تنها با لباسی که در زمان دستگیری به تن داشته بسر می برد.
خانم منصوره بهکیش از حامیان مادران عزادار روز یکشنبه 22 خردادماه در یکی از فروشگاه ها مورد یورش وحشیانۀ مامورین وزارت اطلاعات قرار گرفت و همراه با تعدادی دیگر دستگیر و به بند 209 زندان اوین شکنجه گاه وزارت اطلاعات منتقل گردید.او پیش از این به خاطر شرکت در اعتراضات مادران پارک لاله (مادران عزادار) دستگیر شده بود و چند روز پس از آن به دلیل بی گناهی آزاد شد. این خانواده سرافراز 6 جانباخته را تقدیم راه آزادی مردم ایران نموده اند که اسامی آن جانباختگان به قرار زیر می باشد:زهرا بهکیش و همسرش سیامک اسدیان، محمود بهکیش،محمد بهکیش،محسن بهکیش و علی بهکیش که همگی آنها در دهۀ 60 به شهادت رسیدند.
فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران،دستگیری،بازداشت ،نگهداری در سلول انفرادی،بازجویی و تحت شکنجه روحی قرار دادن او را محکوم می کند و از کمیسر عالی حقوق بشر و سایر مراجعه بین المللی خواستار تسریع در اعزام گزارشگر ویژه سازمان ملل به ایران جهت بازدید از زندانها و تهیۀ گزارش از جنایت علیه بشریت رژیم ولی فقیه علی خامنه ای و ارائۀ آن به سازمان ملل جهت رسیدگی می باشد.

فعالین حقوق بشرو دمکراسی در ایران
02 تیر 1390 برابر با 23 ژون 2011
گزارش فوق به سازمانهای زیر ارسال گردید:
کمیساریای عالی حقوق بشر
گزارشگران ویژه زنان،دستگیریهای خودسرانه و شکنجه سازمان ملل متحد
کمسیون حقوق بشر اتحادیه اروپا
سازمان عفو بین الملل
http://hrdai.net
info@hrdai.net
pejvak_zendanyan10@yahoo.com
pejvakzendanyan@gmail.com
Tel.:0031620720193
استفاده از گزارشهای فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران تنها با ذکر منبع مجاز است

۱۳۹۰ تیر ۱, چهارشنبه

ضرب وشتم وحشیانه دانشجوی زندانی در بهداری زندان و اعتراض گسترده زندانیان سیاسی به این عمل وحشیانه


بنابه گزارشات رسیده به "فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران" دانشجوی زندانی علی عجمی در بهداری زندان گوهردشت کرج توسط خادم معاون زندان وحشیانه مورد ضرب و شتم قرار گرفت و زندانیان سیاسی در اعتراض به این عمل وحشیانۀ از گرفتن جیرۀ غذایی خود خوداری کردند.
روز چهارشنبه اول تیر ماه حوالی ساعت 11:35 دانشجوی زندانی علی عجمی که جهت درمان به بهداری زندان گوهردشت کرج برده شده بود مورد یورش وحشیانه و ضرب و شتم خادم معاون زندان قرار گرفت.ضرب وشتم این زندانی بحدی شدید بود که آثار ضربات بر بدن این زندانی به خوبی مشهود می باشد.
در پی یورش و ضرب و شتم دانشجوی زندانی علی عجمی توسط خادم معاون زندان، تمامی زندانیان سیاسی سالن ایزوله شده 12 بند 4 زندان گوهردشت کرج نسبت به این عمل وحشیانه و غیر انسانی دست به اعتراض زدند و از تحویل گرفتن جیرۀغذایی خود خوداری نمودند. زندانیان سیاسی خواستار عذر خواهی علنی خادم معاون زندان شدند. پس از اعتراض گسترده زندانیان سیاسی تالیوردی رئیس بند 4 خواستار مذاکره با نمایندگان زندانیان سیاسی شد. او خواستۀ زندانیان سیاسی مبنی بر عذر خواهی خادم معاون زندان را پذیرفت و زندانیان سیاسی اعلام کردند تا زمانیکه خادم رسما و علنا در مقابل چشمان آنها اقدام به عذر خواهی نکند به اعتراضات خود ادامه خواهند داد.
خادم از شکنجه گران شناخته شده زندان گوهردشت کرج بود.او در طی سالیان گذشته سمتهای مختلفی مانند رئیس بند1 (شکنجه گاه زندان گوهردشت)،رئیس اطلاعات زندان و اخیرا به عنوان معاون زندان منصوب شده است. این جنایتکار مدتی پیش 2 زندانی اسیر و بی دفاع به نام های حسین قزوینی و گودرزی را در سلولهای انفرادی بند 1 شکنجه گاه زندان گوهردشت کرج را تحت شکنجه های وحشیانه خود قرار داد که منجر به شکسته شدن پای هر دو زندانی گردید.
خادم زمانی که رئیس اطلاعات زندان گوهردشت کرج بود به یکی از زنان پاسدار در زندان تجاوز کرد که منجر به باردار شدن وی گردید و بدین خاطر او را از این سمت برکنار و به زندان قزل حصار منتقل کردند.
فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران،یورش وحشیانه به دانشجوی زندانی بیمار در بهداری زندان و مورد ضرب و شتم قرار دادن او را محکوم می کند و از کمیسر عالی حقوق بشر سازمان ملل متحد خواستار اعزام گزارشگر ویژه سازمان ملل متحد به ایران برای بازدید و مصاحبۀ خصوصی با زندانیان سیاسی و خانواده های آنها و سایر اقشار جامعه جهت تهیۀ گزارشی مستقل و رسیدگی به جنایت علیه بشریت رژیم ولی فقیه علی خامنه ای و ارائه آن گزارش به سازمان ملل جهت گرفت تصمیمات لازم اجرا می باشد.
فعالین حقوق بشرو دمکراسی در ایران
01 تیر 1390 برابر با 22 ژون 2011
گزارش فوق به سازمانهای زیر ارسال گردید:
کمیساریای عالی حقوق بشر
کمسیون حقوق بشر اتحادیه اروپا
سازمان عفو بین الملل
http://hrdai.net
info@hrdai.net
pejvak_zendanyan10@yahoo.com
pejvakzendanyan@gmail.com
Tel.:0031620720193
استفاده از گزارشهای فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران تنها با ذکر منبع مجاز است

نامه ی سرگشاده خانواده بهنام ابراهیم زاده کارگر زندانی

مردم ايران و جهان كارگران وزحمتكشان !
تمام کسانی که بهنام نیز مانند شما یک زحمت کش بود!
اتحاديه هاي كارگري كه بهنام نيز مانند یکی اعضای شما يك كارگر بود!
بهنام ابراهیم زاده ، فرزندمان در 22 خرداد سال 89 سوار اتوبوس شركت واحد در مسير ميدان انقلاب و ازادي دستگير مي شود . او براي اعتراض به دستگيري بی دلیل اش و حبس در سلول انفرادي بند 209 زندان اوين دست به اعتصاب غذا زد ؛در نتيجه این اعتصاب او دچار بيماري شديد گرديد و عاقبت او را به بند 350 اوين منتقل كردند. زمان اعتصاب غذایش به 3هفته متمادي كشيد
در دادگاهي كه هيچ شباهتي به دادگاه و عدالت ندارد او به بيست سال زندان محكوم گرديد كه اين حكم از بيسابقه ترين حكم هاي جمهوري اسلامي ايران است.
طي اين يك سال تمام تلاشمان بي حاصل ماند و فقط همان محكوميت بيست سال را از سازمانها و نهادها شنيديم.ما شاهد سپرش شدن عمر عزيزمان در پشت در هاي زندان منحوس اوين هستيم.
ما اكنون رو به تمامي انسانهاي شريف و ازادي خواه ايران و جهان وتشکل های کارگری و سازمانهاي مدافع حقوق بشر اورده ايم. ما از همه ی کارگران و نهاد های کارگری ميخواهيم كه براي ازادي اين عزيزمان كه پدر فرزندي است و همسري تنها که چشم به راه وی هستند تلاش کنند .ما براي ازادي بهنام ابراهيم زاده اميدواریم وچشم انتظار كمك براي او و برای ديگر زندانيان سياسي هستيم.
خانواده بهنام ابراهيم زاده كارگر زنداني محكوم به بيست سال زندان
خرداد ماه 1390 - ایران

حقایق ناگفته از بازجویی مسیحیان نوکیش در ایران توسط بازجویان وزارت اطلاعات

گزارشی از دستگیری،زندان ،شکنجه و اذیت وآزار مسیحیان نوکیش جهت انتشار در اختیار "فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران" قرار داده شده است که متن آن به قرار زیر می باشد:
بنابر تحقیقاتی که از مسیحیان نوکیش در ایران به عمل آمده و اخباری که از دستگیری و جفا بر این گروه مردمی در حکومت جمهوری اسلامی بدست آمده ، سعی بر آن داریم تا زوایایی را به شما خواننده محترم نشان دهیم که بسیار کم از آن، تصویری بدون سانسور در جامعه فعلی ایران به نمایش گذاشته شده است. تمامی مواردی که ذکر میشود مستند و بنابر گفته مسیحیانی است که بخاطر پایبندی در اصول اعتقادی خویش یا توسط نیروهای امنیتی جمهوری اسلامی بازجویی شده اند و یا مدتی را بخاطر اعتقاداتشان به ناحق در زندان به سر برده اند.
محققین داخلی در بسیاری موارد اجازه اظهار نظر در چنین موضوعاتی را ندارند زیرا حاکمیت خود را عقل کل جامعه میخواند! از طرح برخی مسائل اجتناب مینماید زیرا معتقد است: طرح بعضی از مسائل موجب ایجاد مسئله جدیدی می شود . گرایش ایرانیان به مسیحیت که در چندسال گذشته رو به افزایش است را نیز یکی از همان مسائل مسئله ساز می پندارد و نگارنده در باب مستند بودن مطلب حاضر فقط به یک پایان نامه در دانشگاه مدرس تهران برخورد کردم که در این باب یکی از کارشناسان ارشد جامعه شناسی تحقیقی در این زمینه نموده است. اکنون شما را به درون بازداشتگاه هایی خواهیم برد که در آنها مسیحیان نوکیش مورد بازجویی قرار میگیرند.
نظام جمهوری اسلامی دعوی دارا بودن بهترین و عادلانه ترین سیستم حکومتی در جهان را دارد و شعار آزادی بیان و عقیده ( دین ) را مرتبا از تریبونهای دولتی سر میدهد. در پله بعدی مدعی است اقلیتهای مذهبی میتوانند زندگی دینی خود را در داخل ایران داشته باشند. تا اینجای گفتار، بسیار عالیست لیکن باید توجه داشت که جمهوری اسلامی فرهنگ واژگان مخصوص به خود را دارد و فقط فضلا! از اسرار دانش این فرهنگ واژگان آگاه هستند و عموم مردم را وادار می کنند از لغت نامه آنها استفاده کنند!
بدین شکل که جمهوری اسلامی، ارامنه و آشوری زاده ها را مسیحی و جز اقلیت دیانت مسیح قلمداد می کند گویی هر اروپایی را لزوما باید مسیحی دانست . واقعا جای بسی تاسف است که جمهوری اسلامی، فرقی بین دیانت و ملیت قائل نمی شود. ارمنی یا آشوری بودن ملیت و قومیت است به این شکل که بگوییم شخصی ایرانی است و جمهوری اسلامی دیانت هر کس را بر مبنای زادگاهش محاسبه می کند و با این استدلال غلط مسیحیان نوکیش را تحقیر می کند و حاضر نیست به حقوق ایرانی بودن و مسیحی بودن این نوکیشان احترام بگذارد.
یکی از مسیحیان چنین می گوید :( در بازجویی با لحنی تحقیر کننده و عصبانی بازجو می گفت کور خوندید ما نمیزاریم شماها ریشه بگیرید شماها مسیحی نیستید!میدونی اگه جلوتون رو نگیریم چی میشه؟ اون وقت زیاد میشید و باج می خواهید. اون موقع می گید ما هم یک نماینده در مجلس می خواهیم )
نیازی به تفسیر گفته های جناب بازجو نیست و به راحتی میتوان دلایل جمهوری اسلامی برای غیر موجه جلوه دادن مسیحیان نوکیش را در گفتار مستقیم این بازجو یافت. لیکن وقایع ظالمانه ای که در مورد مسیحیان در بازداشت صورت می پذیرد به همین جا ختم نمی شود.
در ابتدای امر اتهامات کاذبی را در پرونده درج می کنند و مسیحیان را به این شیوه – البته در بهترین و مودبانه ترین حالت بازداشت – در زندان نگه می دارند. به طور معمول اتهامات عقیدتی رسما در پرونده درج نگشته است اما آنچه را از زبان مسیحیان می شنویم حاکی از آن دارد که در جلسات بازجویی سوالاتی پرسیده می شود که ارتباطی با اتهامات متهم ندارند و در پوشش اتهامات سیاسی یا امنیتی آنان رسما در بازجویی تفتیش عقاید می شوند. بازجو با توسل به راههای غیر قانونی از جمله
1- القا نمودن پاسخ به متهم
2- دادن وعده آزادی یا تخفیف در صورت اعتراف قابل قبول از نظر بازجو
3- تهدید بازداشت نمودن اعضا خانواده و عزیزان متهم
4- شکنجه و در برخی موارد – البته بسیار نادر – تجاوز جنسی
متهم را وادار می کند آنچه را که از تفسیر ذهن بازجو خارج می شود در برگه های بازجویی مکتوب نماید.یکی از مسیحیان پس از آزادی اش از زندان چنین می گفت : مرا با اتهامات غیر مذهبی بازداشت کردند اما نود درصد سوالات عقیدتی بود و هرگاه دلیل پذیرش مسیحیت را بیان میکردم بدون دلیل منطقی و باگفتن ناسزا و اهانت به اعتقاداتم مرا به سکوت می کشاندند. بارها و بارها مرا با اعدام تهدید می کردند تا از دینم برگردم. وقتی نتیجه دلخواهشان حصول نیافت با اتهامات کذب راهی زندان نمودند. بدون اینکه اتهامات عقیدتی داشته باشم بخاطر انجام اموری که تماما مذهبی بودند چندین ماه برایم حبس صادر کردند.
جمهوری اسلامی ادعا دارد به حقوق مدنی مسیحیان احترام می گذارد و آنان را از انجام امور دینی منع نمی کند. دفاع از عقاید دینی توسط یک مسیحی و آموزش آن به هم کیشانش حق مسلم اوست اما جمهوری اسلامی با چنین مسیحیانی به شدت برخورد می کند و عملا مسیحیان نوکیش را از مجامع آموزشی رسمی خود دور میکنند حتی به کلیساهای ساختمانی داخل ایران اخطار داده اند که باید به زبانی غیر از فارسی جلسات عبادی خود را برگزار نمایند و حق راه دادن نوکیشان را به کلیسا ندارند؛در صورت تخطی از این فرامین ظالمانه با کلیسا و شخص مربوطه به شدت برخورد خواهد شد.
جمهوری اسلامی ملت ایران را یک طرفه نزد قاضی حاضر می نماید و با استفاده از انحصار رسانه ای که در اختیار دارد از راههای مختلف سعی در تخریب چهره این گروه مذهبی دارد. به کتابهایی که توسط خود مسیحیان نگاشته می شود اجازه چاپ داده نمی شود و در معدود کتب معتبر مسیحی که ترجمه می شود مسیحیان مواردی را یافته اند که ترجمه را با ادبیات حکومتی تغییر داده اند.
این مطالب کوتاه و مستند گوشه ای از جفاها و زیر پا گذاشتن حقوق مدنی مسیحیان نوکیش در جمهوری اسلامی می باشد. توضیح اینکه این موارد در مورد ارامنه و آشوری هایی که جمهوری اسلامی آنان را مسیحیان رسمی می داند هم صدق می کند لیکن برای مسیحیان نوکیش با شدت عمل بیشتر اعمال می شود و در عین حال سیستم حکومتی اش را الهی و الگویی عادلانه برای تمامی جهان معرفی می کند.
خرداد 1390
گزارش فوق به سازمانهای زیر ارسال گردید:
کمیساریای عالی حقوق بشر
کمسیون حقوق بشر اتحادیه اروپا
سازمان عفو بین الملل

http://hrdai.net
info@hrdai.net
pejvak_zendanyan10@yahoo.com
pejvakzendanyan@gmail.com
Tel.:0031620720193
استفاده از گزارشهای فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران تنها با ذکر منبع مجاز است

۱۳۹۰ خرداد ۳۰, دوشنبه

انتقال زندانی سیاسی زهرا جباری به بیمارستان روانی امین آباد جهت حذف فیزیکی وی


بنابه گزارشات رسیده به "فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران" انتقال زندانی سیاسی زهرا جباری که دچار ناراحتی حاد قلبی و رماتیسم می باشد به بیمارستان روانی امین آباد شهر ری.
روز شنبه 28 خرداد ماه زندانی سیاسی زهرا جباری که از ناراحتی حاد قلبی و رماتیسم رنج می برد برای تحت فشار قرار دادن وی و خانواده اش ، در یک اقدام ضد بشری او را به بیمارستان روانی امین آباد شهر ری منتقل کردند.این اقدام غیر انسانی در حالی صورت می گیرد که کمسیون پزشکی و پزشک قانونی طی نامه ای در اواسط فروردین ماه به عباس جعفری دولت آبادی خواستار انتقال سریع خانم جباری به یکی از بیمارستانهای تهران جهت معالجۀ بیماری حاد قلبی و رماتیسم وی شده بود.
اما بازجویان وزارت اطلاعات و عباس جعفری دولت آبادی دادستان تهران پس از بیش از 2 ماه تاخیر او را به جای اعزام به بیمارستانی که ناراحتی قلبی و رماتیسم وی را معالجه کنند او را به بیمارستان روانی امین آباد شهر ری منتقل کردند.
بیمارستان روانی امین آباد در جاده بین شهر ری –ورامین قرار دارد که بیماران خطرناک روانی در آن نگهداری می شوند. وضعیت این بیمارستان فاجعه بار است و فاقد اولیه ترین امکانات برای بیماران روانی است.
خانم زهرا جباری ازبیماری حاد قلبی و رماتیسم که در زندان به آن مبتلا شده است شدیدا رنج می برد و ناچار است که دردهای طاقت فرسا را بدون درمان تحمل نماید.او در اوایل فروردین ماه بدلیل تجویز اشتباه دارو به کما فرو رفت و پس از چند روز بعد از انتقال به بیمارستان به هوش آمد.تجویز اشتباهی و یا شاید عمدی داروها باعث گردید که بیماری وی تشدید یابد و همچنین دچار ناراحتیهای حاد جدید دیگری مانند ناراحتی معده گردد.
اقدام به انتقال زندانی سیاسی زهرا جباری به بیمارستان روانی هدفی جز حذف فیزیکی این زندان سیاسی نمی تواند داشته باشد.به نظر می آید رژیم ولی فقیه علی خامنه ای تصمیم به حذف فیزیکی زندانیان سیاسی گرفته است و با شیوه های مختلف در حال پیش بردن جنایات ضد بشری خود است.
فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران،انتقال زندانی سیاسی زهرا جباری که از ناراحتی حاد جسمی رنج می برد به بیمارستان روانی جهت حذف فیزیکیوی را به عنوان یک جنایت ضد بشری محکوم می کند و از کمیسر عالی حقوق بشر خواستار اعزام فوری گزارشگر ویژه جهت تحقیق در مورد جنایت علیه بشریت توسط رژیم ولی فقیه علی خامنه ای و ارائه آن به سازمان ملل متحد برای گرفتن تصمیمات لازم اجرا جهت پایان دادن به جنایت علیه بشریت در ایران می باشد.
فعالین حقوق بشرو دمکراسی در ایران
30 خرداد 1390 برابر با 20 ژون 2011
گزارش فوق به سازمانهای زیر ارسال گردید:
کمیساریای عالی حقوق بشر
کمسیون حقوق بشر اتحادیه اروپا
سازمان عفو بین الملل
http://hrdai.net
info@hrdai.net
pejvak_zendanyan10@yahoo.com
pejvakzendanyan@gmail.com
Tel.:0031620720193
استفاده از گزارشهای فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران تنها با ذکر منبع مجاز است

۱۳۹۰ خرداد ۲۹, یکشنبه

تهدید به مرگ زندانیان سیاسی اعتصاب غذا کننده توسط مردانی رئیس زندان گوهردشت کرج

بنابه گزارشات رسیده به "فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران" روز یکشنبه 29 خرداد ماه محمد مردانی رئیس زندان گوهردشت کرج 2 زندانی سیاسی که در هیجدهمین روز اعتصاب غذا بسر می برند را احضار نمود و آنها را تهدید به دچار شدن به سرنوشت شهید راه آزادی مردم ایران رضا هدی صابر نمود. محمد مردانی با لحنی تهدید آمیز و غیر انسانی خطاب به زندانیان سیاسی اعتصاب غذا کننده گفت:«ما هیچ کاری نمی کنیم، آقای صابر که اعتصاب غذا کرد و مرد ،چه کار توانستند بکنند، اگر هم بمیرید هیچ مشکلی نیست و هیچ کس نمی تواند کاری انجام دهد». مردانی با تهدید زندانیان سیاسی به حذف فیزیکی نیات پلید خود را نسبت به آنها بیان نمود.
وضعیت زندانیان سیاسی انور خضری و کامران شیخی که در هیجدهمین روز اعتصاب غذا در بند 6 زندان گوهردشت کرج بسر می برند در شرایط وخیمی قرار دارند. آنها از ضعف شدید،سر درد،سرگیجه،کاهش بینایی و سایر عوارض در رنج هستند. در صورت ادامه یافتن اعتصاب غذا و عدم رسیدگی به خواسته های به حق آنها جان این 2 زندانی سیاسی در معرض خطر جدی قرار خواهد گرفت.
زندنیان سیاسی اعتصاب غذا کننده خواستار انتقال خود به بند زندانیان سیاسی زندان گوهردشت کرج هستند و پایان دادن به شرایط قرون وسطایی و غیر انسانی حاکم بر زندان هستند.
زندانیان سیاسی انور خضری و کامران شیخی در حال حاضر در بند 6 زندان گوهردشت کرج بسر می برند. در این بند باندهای مافیایی که در پخش مواد مخدرو سرکوب زندانیان سیاسی و عادی معترض نقش فعالی دارند . باندهای مافیایی زیر نظر مردانی رئیس زندان و فرجی نژاد رئیس اطلاعات زندان می باشند. در بند 6 درگیریهای خونینی روی می دهد که تا به حال منجر به مرگ چند زندانی شده است.
فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران، نسبت به خطری جدی که جان 2 زندانی سیاسی در زندان گوهردشت کرج و چند زندانی سیاسی در زندان اوین را مورد تهدید قرار می دهد هشدار می دهدو از کمیسر عالی حقوق بشر و سایر مراجع بین المللی خواستار اقدامات فوری برای نجات جان زندانیان سیاسی اعتصاب غذا کننده در زندانهای رژیم ولی فقیه علی خامنه ای در ایران است.
فعالین حقوق بشرو دمکراسی در ایران
29 خرداد 1390 برابر با 19 ژون 2011
گزارش فوق به سازمانهای زیر ارسال گردید:
کمیساریای عالی حقوق بشر
کمسیون حقوق بشر اتحادیه اروپا
سازمان عفو بین الملل
http://hrdai.net
info@hrdai.net
pejvak_zendanyan10@yahoo.com
pejvakzendanyan@gmail.com
Tel.:0031620720193
استفاده از گزارشهای فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران تنها با ذکر منبع مجاز است