۱۳۹۲ تیر ۱۲, چهارشنبه

درخواست استمداد خانواده آقای کاظمینی بروجردی از سازمان های حقوق بشری


نامه استمداد خانواده آقای کاظمینی بروجردی از تمامی نهادها و سازمانهای مدافع حقوق بشری جهان که مصرانه خواستار رسیدگی به وضعیت این زندانی و سایر زندانیان سیاسی هستند.این نامه جهت ارسال به سازمانهای حقوق بشری و انتشار در رسانه ها  در اختیار «فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران» قرار داد شده است.
متن نامه به قرار زیر می باشد :  
 صبح روز شنبه، مورخ 8 تیرماه 1392 برابر با 29 ژوئن2013، هنگامی که اعضای خانواده آقای کاظمینی بروجردی برای ملاقات به زندان اوین مراجعه نمودند، با وضعیت وخیم جسمی ایشان مواجه شدند.
آقای کاظمینی بروجردی که در حال گذراندن هفتمین سال از محکومیت یازده ساله خویش در زندان اوین می باشد، در اثر شکنجه ها و شرایط قرون وسطایی زندان های ایران دچار ناراحتی قلبی شده که منجر به عوارض ادم ریوی و همچنین ادم و تورم شدید پاها و زانوها گردیده است. اکنون در اثر شدت بیماری، تنفس و راه رفتن برای ایشان بسیار دشوار شده و نیاز فوری به درمان و رسیدگی پزشکی در یک بیمارستان مجهز دارند. لیکن، با وجود درخواست های مکرر خانواده برای مرخصی درمانی ایشان نه تنها تاکنون موافقت نشده است، بلکه خود مسئولین زندان نیز از درمان اولیه ایشان خودداری می کنند و حتی از رساندن دارو توسط خانواده نیز همچنان ممانعت می نمایند.
از طرف دیگر با وجود چنین شرایط دشوار، مدتی است که مراقبت های امنیتی در داخل زندان به شدت افزایش یافته است و کلیه تماس های تلفنی وی محدود شده و مکالمات ایشان کنترل و ضبط می شود. همچنین به جز زندانبان های معمولی، یک مامور ویژه اطلاعات هم به صورت شبانه روزی آقای بروجردی را تحت نظر و مراقبت دارد.
در پی آخرین دیدار خانواده با ایشان، آنها اعلام کردند که رژيم ستمديني براي از پا درآوردن اين پیشوای آزاد اندیش و سایر زندانیان عقیدتی و سیاسی  همچنان با به کار بردن انواع شکنجه ها و حتی حذف فیزیکی زندانیان، به سرکوب وحشیانه و غیر انسانی آنها ادامه می دهد.
بنابراین اعضای خانواده آقای کاظمینی بروجردی مصرانه ازتمامی نهادها و سازمان های مدافع حقوق بشر خواستار رسیدگی به وضعیت این زندانی دگراندیش و سایر زندانیان شدند.

خانواده آقای کاظمینی بروجردی
تیرماه ۱۳۹۲

گزارش فوق به سازمانهای زیر ارسال گردید:
دبیر کل سازمان ملل متحد آقای بان کی مون
کمیسر عالی حقوق بشر سازمان ملل متحد
گزارشگر ویژه حقوق بشر سازمان ملل متحد
سازمان عفو بین الملل

www.hrdai.net
Tel.:0031620720193

افشای شکنجه های وحشیانه واستمداد زندانی سیاسی هموطن بلوچ از کمیساریای عالی حقوق بشر سازمان ملل متحد



زندانی سیاسی هموطن بلوچ عمادالدین ملازهی طی نامه ای به کمیسر عالی حقوق بشر سازمان ملل متحد ضمن تشریح  دستگیری غیر قانونی،شکنجه های وحشیانه و قرون وسطایی خواستار دخالت این ارگان حقوق بشری جهت آزادی خود شده است .این نامه جهت ارسال به کمیسر عالی حقوق بشر، گزارشگر ویژه سازمان ملل متحد و انتشار در رسانه ها در اختیار « فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران » قرار داده شده است.
متن نامه به قرار زیر می باشد:
کمیساریای عالی حقوق بشر سازمان ملل متحد
با سلام و درود
احتراما به استحضار عالی می رساند اینجانب زندانی عمادالدین ملازهی فرزند عبدالمجید متولد ۱۳۶۳صادره از شهرستان سرباز متأهل و دارای دو فرزند که در تاریخ ۱۷|۱۲|۱۳۸۸ در محل سکونت شخصی ام توسط چندین نفر لباس شخصی و بدون معرفی خودشان یا بدون نشان دادن حکم دستگیری ، دستگیر شدم و بنده را دست بند و پابند و چشم بند زده و به اداره اطلاعات شهرستان زاهدان منتقل نمودند.
 و در دقایق اولیه ورود به بازداشتگاه مخوف بدون تفهیم اتهام شروع به پرسیدن چند سوال بی ربط نموده و همزمان بنده را مورد شکنجه شدید فیزیکی قرار دادند که از ناحیه بینی ، فک و قسمت چپ صورت به شدت مجروح گردیدم که بر اثر ضربات شدید دو تا از دندانهایم شکسته شد .
سپس بنده را به سلول انفرادی منتقل نمودند و تا مورخه ۲۰|۱۲|۱۳۸۸ روزانه چندین نوبت مورد آزار و اذیت و شکنجه قرار می گرفتم که نهایتا در تاریخ ۲۰|۱۲|۸۸ بنده را جهت بازپرسی به شعبه ۶ بازپرسی بنام ناصری منتقل نمودند و اتهام عبور و مرور غیرمجاز از مرز و اقدام علیه امنیت ملی کشور را به اینجانب تفهیم کرده و مرا به زندان مرکزی زاهدان معرفی نمودند .
ولی متأسفانه به جای تحویل به زندان دوباره به همان بازداشتگاه مخوف منتقل نمودند و این بار شکنجه های شدیدتری و وحشتناک تری را شروع کرده و در چندین مرحله بنده را روی تخت معجزه که همان تخت شکنجه و شوکهای برقی است خواباندند و مورد اذیت و آزار قرار دادند به طوریکه ۱۲ ماه در همان بازداشتگاه و تحت شدیدترین شکنجه ها بدون هیچ گونه ملاقاتی نگهداری شدم که با گذشت ۴ سال هنوز آثار شکستگی انگشت دست راست و دیگر شکنجه ها و سوختگی ها در بدنم نمایان است .
سپس بعد از مدت مذکور در تاریخ ۵|۱۲|۸۹ به زندان زاهدان تحویل داده شدم که بعد از گذشت ۲ ماه جهت بازپرسی و صدور حکم به شعبه ۱ دادگاه انقلاب نزد قاضی مه گلی منتقل گردیده و از خودم به ظاهر دفاع کردم که متأسفانه هیچ ترتیب اثری به دفاعیات بنده داده نشد و آقای مه گلی به اتهام اقدام علیه امنیت ملی کشور مرا محکوم به ۵ سال حبس کردند که علاوه بر اتهامات بی اساس مذکور ، اتهامات و پرونده سازی های دیگری را علیه بنده درست کرده و کاری کردند که علاوه بر محکومیت ۵ سال  همچنان در بلاتکلیفی بمانم .
این در حالیست که  مدارکی مبنی بر اینکه بنده متهم باشم وجود ندارد و ارائه نشده و در تاریخی که از طرف دادگاه به اصطلاح گفته اند که شما مرتکب جرم شده اید و بنده را متهم کرده اند بنده خارج ازاستان سیستان و بلوچستان بودم و تعداد ۳ نفر از همراهانم که در بیمارستان افضلی پور کرمان بودیم حاضر به شهادت هستند و مدارکی هم از بیمارستان به دادگاه ارائه شده که در آنجا من و۳ نفر دیگر همراه پدرخانمم که در آن بیمارستان بستری بودند حاضر به شهادت هستند. این در حالیست که بنده در زندان به شدت بیمار بوده و به علت فشارهای وارده و بر اثر شکنجه های شدید نیاز به مداوا دارم.
 لذا از کمیساریای محترم حقوق بشر و مجامع جهانی درخواست مساعدت داشته و از سازمان ملل متحد و شخص دبیرکل محترم تقاضامندم که از مقامات ایران آزادی بنده را خواستار گردند.
زندانی سیاسی عمادالدین ملازهی
زندان مرکزی زاهدان
تیرماه ۱۳۹۲

گزارش فوق به سازمانهای زیر ارسال گردید
کمیسر عالی حقوق بشر سازمان ملل متحد
گزارشگر ویژه حقوق بشر سازمان ملل متحد
سازمان عفو بین الملل

www.hrdai.net
Tel.:0031620720193

۱۳۹۲ تیر ۱۰, دوشنبه

جان معلم بازنشسته زندانی محمد امین آگوشی در معرض خطر جدی قرار دارد


 بنابه گزارشات رسیده به «فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران » زندانی سیاسی معلم بازنشسته محمد امین آگوشی در اعتراض به ادامه بازداشت غیر قانونی اش و عدم درمان ، صبح امروز اقدام به کج گرفتن سر و صورت خود نمود و بدین طریق دست به اعتصاب غذا زد.
صبح روز دوشنبه ۱۰ تیر ماه زندانی سیاسی معلم بازنشسته محمد امین آگوشی پس از چند ماه پیگیری خواسته های حقوقی به حق اش مبنی بر آزادی  از طریق مسئولین رژیم ولی فقیه در سطوح مختلف از دفتر آخوند علی خامنه ای ، قوه قضاییه ،دادستان نظامی کشور، دادستان نظامی ارومیه نوروزی که عامل اصلی پرونده سازی دروغین بر علیه او بود که ابتدا منجر به صدور حکم اعدام و سپس زندان سنگین و تبعید به زندان مرکزی زاهدان شد ، نهایتا  روز شنبه به وی اعلام کردند که به هیچکدام از خواسته های وی رسیدگی نخواهند کرد.
معلم بازنشسته زندانی در اعتراض به حق کشی و سوق دادن وی بسوی  مرگ تدریجی  در زندان مرکزی زاهدان اقدام به کج گرفتن سر و صورت خویش بصورت کامل نمود و از این طریق دست به اعتصاب غذا زد.
دادستان زاهدان محمد مرزیه که از جنایتکاران علیه بشریت می باشد به جای رسیدگی به خواسته های به حق این زندانی دستور انتقال او را به سلولهای انفرادی بند قرنطینه صادر کرد. سلولهای انفرادی بند قرنطینه ،محل شکنجه زندانیان سیاسی و عادی زندان زاهدان می باشد.
این معلم بازنشسته زندانی از ناراحتی شدید آسم و سایر ناراحیتهای جسمی که در طی دوران بازداشت در بازداشتگاه مخفی رمضان وابسته به اطلاعات سپاه پاسداران در اثر وحشیانه ترین شکنجه هابه آنها دچار شده است رنج می برد.
جان معلم زندانی در معرض خطر جدی قرار دارد.
فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران ، عدم رسیدگی حقوقی و عدم درمان معلم بازنشسته زندانی  توسط مسئولین ولی فقیه که او را بسوی کج گرفتن سر و صورت و اعتصاب غذا سوق داده است  و جان او را در معرض خطر جدی قرار داده است  را  محکوم می کند و از کمیسر عالی حقوق بشر و سایر مراجع بین المللی خواستار ارجاع پرونده جنایت علیه بشریت آخوند علی خامنه ای و  آخوندها و عوامل همدست  او  به  مراجع قضایی بین المللی  است.
فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران
۱۱ تیرماه ۹۲ برابر با ۰۱ ژولای ۲۰۱۳

گزارش فوق به سازمانهای زیر ارسال گردید
کمیسر عالی حقوق بشر سازمان ملل متحد
گزارشگر ویژه حقوق بشر سازمان ملل متحد
سازمان عفو بین الملل

www.hrdai.net
Tel.:0031620720193

عدم درمان منجر به مرگ یک زندانی تبعه افغانستان در زندان مرکزی زاهدان گردید


 بنابه گزارشات رسیده به «فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران » یک  زندانی مسن تبعه افغانستان در اثر عدم درمان در زندان مرکزی زاهدان جان باخت.
روز شنبه ۸  تیرماه  یک زندانی از اتباع افغانستان به نام غلام سرگل زایی که بیش از ۵۸ سال سن داشت و مدتها دچار بیماری تنفسی و فشار خون بود در بند ۵ زندان مرکزی زاهدان جان باخت . با وجودیکه این زندانی از نظر جسمی در شرایط حادی  بسر می برد از درمان وی خودادری می کردند، حتی چند روز قبل از مرگش شدیدا بیمار بود ولی  از بردن وی به بهداری که  فاقد پزشکان مجرب می باشد جلوگیری کردند تا اینکه روز شنبه در بند ۵ زندان مرکزی زاهدان جان باخت.
از مدتی پیش سازمان زندانهای ولی فقیه آخوند علی خامنه ای عملا درمان را بر روی زندانیان سیاسی و عادی قطع کرده است .دارو و درمان را منوط به پرداخت هزینه آن توسط خود زندانی نموده است. اکثر زندانیان از اقشار فقیر جامعه می باشند و قادر به پرداخت هزینه دارو و درمان خود نیستند و به این دلیل آمار مرگ و میر در زندانها سیر صعودی به خود گرفته است.
وقتی زندانیان نسبت به  رویه عدم درمان اعتراض می کنند به آنها گفته می شود که به هتل نیامده اید که ما شما را تحت درمان قرار دهیم. از طرفی دیگر اکثر کسانی را که به عنوان مسئول بهداری زندانها منصوب می کنند از عوامل سرکوب و فاقد هرگونه پیشینه پزشکی هستند از جمله آنها فردی به نام یوسفی که در حال حاضر به  ریاست بهداری زندان زاهدان منصوب شده است به اندک پرسنل  بهداری گفته است که فقط  کسانی را که با پتو می آورند را معاینه کنید.
فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران ، منوط کردن دارو و درمان زندانیان به پرداخت هزینه آن توسط خود زندانیان که قادر به پرداخت هزینه درمان خود نیستند و این امر منجر به افزایش صعودی مرگ و میر در زندانها شده است را  محکوم می کند و از کمیسر عالی حقوق بشر و سایر مراجع بین المللی خواستار ارجاع پرونده جنایت علیه بشریت آخوند علی خامنه ای و  آخوندها و عوامل همدست  او  به  مراجع قضایی بین المللی  است.
فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران
۱۰ تیرماه ۹۲ برابر با ۰۱ ژولای ۲۰۱۳

گزارش فوق به سازمانهای زیر ارسال گردید
کمیسر عالی حقوق بشر سازمان ملل متحد
گزارشگر ویژه حقوق بشر سازمان ملل متحد
سازمان عفو بین الملل

www.hrdai.net
Tel.:0031620720193