۱۳۸۶ اسفند ۲۳, پنجشنبه

جواد علیخانی دانشجوئی که تحت وحشیانه ترین شکنجه ها ی بازجویان وزارت اطلاعات قرار داشت

بنابه گزارشات رسیده از زندان سپیدار اهواز آقای جواد علیخانی 27 ساله دانشجوی دکترای دامپزشکی دانشگاه چمران اهواز در تاریخ 28 مهر 1386 همراه با تعدادی دیگر از دانشجویان در کیانپارس اهواز دستگیر و به یکی از زندانهای مخفی وزارت اطلاعات در اهواز منتقل شدند. در حین انتقال به بازداشتگاه مخفی وزارت اطلاعات مورد ضرب وشتم وحشیانه 6 مامور دستگیر کننده قرار داشتند.پس از آن دانشجویان زندانی را به سلولهای انفرادی منتقل کردند . بازجویان وزارت اطلاعات در اواخر شب آقای علیخانی و سایر دانشجویان را در نقاطی مجزا مورد بازجوئی قرار می دادند. همراه هر بازجو 2 الی 3 مامور دیگر بودند که در حین بازجوئی دانشجویان را تحت شکنجه های وحشیانه جسمی و روحی قرار می دادند. یکی از شیوه های شکنجه بازجویان این بود که به مدت طولانی دانشجویان را مورد شدید ترین شکنجه های فیزیکی خود قرار می دادند که منجر به زخمی شدن و خونریزی زندانی می گردید شکنجه اینقدر ادامه می یافت تا اینکه توان جسمی زندانی به تحلیل رود سپس بازجو بازجوئیهای خودش را شروع می کرد و اگر جوابهای مد نظربازجو داد نمی شد علاوه بر بی خوابی شکنجه های فیزیکی با شدت بیشتر ادامه پیدا می کرد که همراه با تحقیر و توهین بود. بازجویان خواهان گرفتن اعتراف به مواردی که از قبل تعیین کرده بودند.

آقای جواد علیخانی به مدت 3 هفته متوالی در سلولهای انفرادی یکی از زندانهای مخفی وزارت اطلاعات اهواز تحت وحشیانه ترین شکنجه ها قرار داشت، بطوریکه در این مدت در حدود 10 کیلو وزن کم کرده بود. سپس او به شعبه 1 بازپرسی دادگاه انقلاب توسط فردی بنام بارانی که قبلا بازجوی وزارت اطلاعات بوده و در حال حاضر به عنوان بازپرس مشغول بکار است مورد بازپرسی قرار گرفت.

آقای علیخانی پس از 3 هفته زندانی بودن در سلولهای انفرادی وزارت اطلاعات، او را به زندان کارون منتقل کردند و 2 هفته در این زندان بازداشت بود سپس به زندان سپیدار اهواز که محل نگهداری مجرمان عادی و خطرناک است انتقال داده شد و تا به حال در این زندان بسر می برد.

آقای جواد علیخانی تا به حال در 2 دادگاه مورد محاکمه قرار گرفته است ، در دادگاه اول به اتهام توهین به مقدسات توسط فردی بنام طباطبائی مورد محاکمه قرار گرفت که پرونده او رادر این مورد به دادگاه کیفری استان ارجاع داده شد. دومین دادگاه او در دادگاه انقلاب که در حدود 2 ماه پیش برگزار گردید که تا به حال حکمی علیه او صادر نگردیده است. زمانی که او در دادگاه حاضر شد در اثر شکنجه های وحشیانه قادر به ایستادن و یا نشستن بر صندلی نبود.

خانواده علیخانی در 3 هفتۀ اول بازداشت فرزندشان هیچگونه اطلاعی از وضعیت فرزندشان نداشتند. زمانی که پس از پیگیریهای مستمر موفق به ملاقات با فرزند خود شدند، و وقتی که با جواد روبرو شدند او بسیار لاغر و در اثر شکنجه دردمند بود ولی روحیۀ بالائی داشت.او 11 کیلو وزن کم کرده بود . این خانواده علیرغم اینکه در کرج ساکن هستند و برای مراجعه به اهواز صدها کیلومتر مسافت را با هزینه های زیاد می بایست بپیمایند ولی دائم با توهینها و تهدیدات مامورین وزارت اطلاعات مواجه هستند. تلاشهای مستمر آنها برای آزادی فرزندشان تا به حال بی نتیجه بوده و وزارت اطلاعات از آزادی او ممانعت می کند و با پرونده سازی قصد محکومیت او را دارند. ملاقاتها این خانواده در حال حاضر با حضور مامورین انجام می گیرد.

فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران، خواستار آزادی فوری تمامی زندانیان دانشجوئی در زندانهای ایران است و از دبیر کل سازمان ملل و کمیسر عالی حقوق بشر و سازمانهای حقوق بشری خواستاراقدامات عملی برای آزادی دانشجویان زندانی در ایران است.

فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران

23 اسفند 1386 برابر با 13 مارس 2008

شرایط زندانیان سیاسی فوق را به سازمانهای زیر گزارش شد

1- عفو بین الملل

2- شورای حقوق بشر سازمان ملل

3- کمیسر عالی حقوق بشر

4- دیدبان حقوق بشر

http://pejvakzendanyan.blogfa.com

pejvak_zendanyan@yahoo.com

tel. : 0031620720193

۱۳۸۶ اسفند ۱۹, یکشنبه

دستور تبعید 5 زندانی سیاسی توسط وزارت اطلاعات

بنابه گزارشات رسیده از زندانها ی مختلف ایران در طی هفتۀ گذشته 5 زندانی سیاسی به زندانهای مختلف ایران تبعید شدند.این نقل و انتقالات به دستور وزارت اطلاعات انجام شده. شرایط زندانهای که زندانیان سیاسی به آنجا تبعید شدند غیر انسانی است. زندانیان سیاسی که در روزهای اخیر تبعید شده اند عبارتند از : آقای هاشم شاهی نیا به زندان بندر عباس ،خانم شهلا زرین فر به بند زنان زندان گوهرداشت ،آقایان اصغر و حمید بنازاده به زندان گوهرداشت کرج و آقای عباس لسانی به زندان یزد.

روز سه شنبه 14 اسفند 3 ماشین از مامورین وزارت اطلاعات برای تحویل گرفتن آقای عباس لسانی و تبعید او به زندان یزد ، به زندان اهر مراجعه کردند.آقای لسانی نسبت به تبعید خود اعتراض نمود که با یورش وحشیانه مامورین وزارت اطلاعات مواجه گزدید و او را به شدت مورد ضرب و شتم قرار داند که در اثر این ضرب و شتم ها چشم چپ او دچار کبودی گردید آقای لسانی روز چهارشنبه 15 اسفند همراه با ضرب وشتم به زندان یزد تبعید گردید. روز پنجشنبه 16 اسفند طی تماسی کوتاهی که با خانواده اش داشت، اعلام کرد که در سلولهای انفرادی زندان یزد بسر می برد و در اعتراض نسبت به رفتارهای غیر انسانی و تبعیدش به زندان یزد دست به اعتصاب غذا زده است. خانواده آقای لسانی روز چهارشنبه به دادستانی و شورای تامین شهر تبریز مراجعه کرد و خواستار علت تبعید همسرش به یزد شده بود ولی نوبخت دادستان تبریز با خانواده آقای لسانی برخوردی عی انسانی داشت و با جملاتی توهین آمیز مانند برو گم شو وجملات دیگر به آنها پاسخ داد ،و به افراد حفاظتش دستور داد که آنها را از اطاق خود بیرون کنند. همچنین در روزهای اخیر مامورین وزارت اطلاعات خانواده آقای لسانی را تحت مراقبت شدید خود قرار داده اند.

آقایان اصغر و حمید بنازاده امیر خیزی روز سه شنبه 14 اسفند به قرنطینه زندان گوهرداشت انتققال داده شدند ، آنها در طی این مدت از امکانات اولیه محروم بودن و حتی امکان استفاده از حمام به آنها داده نشد.آنها توسط فردی بنام مقیسه معروف به ناصریان در تاریخ 22 دی ماه 1386 به صورت تلفنی به دادگاه انقلاب فرا خوانده شدند وبدون داشتن وکیل و حق دفاع و با توهین مورد محاکمه جند دقیقه ای قرار گرفتند . مقیسه معروف به ناصریان خطاب به آقای بنازاده چنین گفت: تو در سال 1367 نباید آزاد می شدی ،چرا تو را نکشتند؟

خانم شهلا زرین فر 50 ساله روز شنبه 14 اسفند از بند 3 زندان زنان اوین به زندان گوهرداشت کرج تبعید گردید.او در یک ساول بسیار کوچک که 4 زندانی در آن جا داده شده است قرار دارد. این زندان طبق طبقه بند ی سازمان زندانها برای نگهداری زندانی عادی با جرائم قتل می باشد. خانم زرین فر بخاطر دیدار بافرزندش در 22 دی ماه 1386 تلفنی به دادگاه احضار شد و توسط فردی بنام مقیسه معروف به ناصریان محاکمه و محکوم به یک سال زندان گردید.

زندانی دیگر که در روزهای اخیر به زندان بندر عباس تبعید شده آقای هاشم شاهی نیا است.

لازم به یاد آوری است که مقیسه معروف به ناصریان اخیرا در دادگاههای انقلاب فعال شده ، او یکی از کسانی است که در دهۀ 60 و بخصوص در قتل عامهای زندانیان سیاسی در سال 1367 نقش عمدهای داشت. و به خاطر جرائم غیر انسانی که انجام داده است بعنوان فردی که جنایت علیه بشریت را مرتکب گردیده ولی دو باره در نقش قاضی به جنایتهای ضد بشری خود ادامه می دهد.

فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران، شیوه جدید فشار علیه زندانیان سیاسی که بصورت تبعید به زندانهای با شرایط غیر انسانی، توسط وزارت اطلاعات، که تا بحال در حق 5 زندانی سیاسی رواداشته شد را محکوم می کند. و از سازمانهای حقوق بشری خواستار دخالت برای پایان دادن به نقض قوانین بین المللی که دستاورد گرانبهای بشریت است و ایران موظف به رعایت آن است.

فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران

19 اسفند 1386 برابر با 9 مارس 2008

شرایط زندانیان سیاسی فوق را به سازمانهای زیر گزارش شد

1- عفو بین الملل

2- شورای حقوق بشر سازمان ملل

3- کمیسر عالی حقوق بشر

4- دیدبان حقوق بشر

http://pejvakzendanyan.blogfa.com

pejvak_zendanyan@yahoo.com

pejvakzendanyan@gmail.com

tel. : 0031620720193

جهارمین روز اعتصاب و تحصن گسترده کارگران نیشکر هفت تپه

بنابه گزارشات رسیده از شوش کارگران نیشکرهفت تپه چهارمین روز اعتصاب خود را آغاز کردند .از ساعت 07 صبح یکشنبه 19 اسفند هر 3 شیفت شاغل در این شرکت در میدان ترابری، محوطه درب ورودی این شرکت دست به اعتراض و تحصن زدند. گزارشها حاکی است در حال حاضر بیش از 3500 نفر از کارگران در این محوط در تحصن بسر می برندم و نسبت به پرداخت نشدن حقوق معوقه 2 ماه و پاداش خود معترض هستند.عوامل وزارت اطلاعات( حراست شرکت)، وهئیت مدیره شرکت برای متفرق کردن کارگران از ابتدای صبح به صورت غیر رسمی شروع به شایعه پراکنی نمودند که قرار است امروز بخش ناچیز ی از حقوق آنها پرداخت شود، کارگران اعلام نموده اند که تا پرداخت نشدن تمامی مطالبات به سر کار خود باز نخواهند گشت.

از طرفی دیگر مدیر عامل شرکت فردی بنام یعقوب شفیعی که فاقد هر گونه پیشینه علمی و مدیریت است و یک آخوند است. او به ندرت در شرکت حاضر می شود و در طی دوران اعتراضات اخیر در شرکت حاضر نبوده و اکثرا در تهران بسر می برد و هزینه های تردد های خود را از شرکت دریافت می کند که مبالغ هنگفتی است ، قائم مقام شرکت از دادن پاسخ منطقی به کارگران سر باز می زند.

نیروهای وزارت اطلاعات به حالت آماده باش در آورده شدند و تعدادی از نیروهای اطلاعات و انتظامی در ورودیهای شرکت نیشکر هفت تپه مستقر شده اند.

کارگران به هئیت مدیره و سایر ارکانهای دولتی هشدار داده اند که اگر در طی چند روز آینده مشکلات آنها حل نگردد ، آنها در مقابل فرمانداری شوش دست به تحصن و اعتراض خواهند زد.

لازم به یادآوری است که قیمت فروش محصولات این شرکت همچنان به نرخ سال 1383 نگه داشته سده که معادل 360 تومان بابت هر کیلو شکر می باشد در صورتی که در حال حاضر قیمت هر کیلو شکر در بازار که بین عمده فروشان معامله می شود بیش از 840 تومان بابت هر کیلو است.بنابه گفته دست اندار کاران این شرکت نگه داشتن بهای پایین شکر بنابه درخواست مافیای شرکت که یکی از عوامل مهم محلی آن فردی به نام ساعدی نماینده مجلس از شوش و رئیس کمسیون گشاورزی مجلس است هدف از این کار او، برای اثبات اینکه این شرکت ضرر ده است و باید به بخش حصوصی واگذار شود ونهایتا توسط ساعدی خریداری شود. ساعدی تا به حال از طریق شخص ثالث اقدام به خرید زمینهای بسیار مستعد این شرکت با قیمتی نازل نموده است.

فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران، پرداخت نکردن حقوق و پاداش کارگران را محکوم می کند و از سازمان جهانی کار خواستار اقدامات عملی برای پایان دادن به نقض قوانین بین المللی کار در ایران است.

فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران

19 اسفند 1386 برابر با 9 مارس 2008

به سازمان زیر ارسال گردید:

1- سازمان جهانی کار

http://pejvakzendanyan.blogfa.com

pejvak_zendanyan@yahoo.com

pejvakzendanyan@gmail.com

tel. : 0031620720193

۱۳۸۶ اسفند ۱۸, شنبه

جمعی از زندانیان سیاسی ایران روز جهانی زن را به زنان ایران تبریک می گویند

زنان به استناد نیمی از جمعیت جامعه همواره پا به پای مردان در راه آزادی و سر بلندی ایران در عرصه های مختلف سیاسی، اجتماعی ، اقتصادی و علمی تلاش کرده اند.

مقاومت گسترده زنان در تاریخ ایران همواره بیاد ماندنی است و اعتراضات و رشادتها ی فراوان آنان در قیامهای ملی همه حاکی از علاقه مندی آنان به سر نوشت خود و جامعه می باشد. حضور گستردۀ زنان در جریانهای مختلف سیاسی 50 سالۀ اخیر، خود نشان دهندۀ خط فکری و اندیشۀ پویا این قشر جامعه برای محو استبداد و ظلم است. زنان این مرز و بوم در حساس ترین برهه های تاریخ ایران ، لباس رزم بر تن کرده اند وبا جسارت خواستار حقوق حقه ایرانیان گشته اند و در عین حال تلاش نموده اند که با برداشتن موانع موجود بر سر راه فعالیتهای سیاسی ،اجتماعی ،فرهنگی و اقتصادی و ... شرایط لازم را برای مشارکت در صحنۀ سیاسی و اجتماعی کشور فراهم آورند.

مبارزات زنان در سه بخش عمدۀ فرهنگی ، اقتصادی و سیاسی تبلور یافته است . از سوئی مزایای حقوقی جریان سازی فرهنگی در راستای تغییر روشها و رفتارها برای ایجاد عدالت نسبت به زنان لازم است تا زنان در طبقه حاکمیت قدرت وموقعیت کلان، حضوری جدی و فراخور داشته باشند.

مسائل زنان در چند سالۀ اخیر و بویژه در شرایط کنونی ، یکی از مشکلات عدیده و دغدغهای ایران است. پس لازم است برای تساوی حقوق زن و مرد همه با هم تلاشی هدفمند داشته باشیم . حقوقی که هر چند مستحق هستند تا کنون به زن بودن محصور مانده است. چالشهای فرا روی زنان،زنان امروز کم نیست . چرا که در حوزه های سیاسی ،اقتصادی ،اجتماعی، خانوادگی، حقوق و قضائی، آمورشی و تخصصی،اشتغال و بسیاری حوزه های دیگر، دشوارهای فراوان در پیش رو است . اکنون شرایط برای اشتغال زنان که بتواند به آسانی جلب بازار کار نمایند. و تا زمانی که در زمینۀ دیدگاههای بنیادی اقتصادی کامهای موثر بر داشته نشود، مشکلات پیش ازپیش نمایان و در آینده نه چندان دور بازار کار ایران با خیل زنان تحصیل کرده مواجه خواهد شد و در واقع مشکل کلی بیکاری ایران ، بزودی به معضل اشتغال بویژه زنان تبدیل خواهد شد. عدم حضور زنان در پستها و نهادهای سیاسی و عدم توسل جایگاه زنان به شان و قربت و شخصیت انسانی آنان بسیار محسوس است . اکنون نه فقد در ایران که در اکثر نقاط دنیا ،زنان جهان با فجایع و مظالم انکار نا پذیری رو در رو هستند. هنوز در بسیاری نقاط دنیا جاهلیت کهن و سنتی در غالب آداب و رسوم قومی، قبیله ای ، پیرا یهای ادیان الهی نسبت داده می شود در کنار جاهلیت مدرن به حیات خود ادامه داده، تمامی عرصه های زندگی را تحت شعاع خود قرار میدهد. در بعد اجتماعی خصائلی همچون مشکلات زنان سرپرست خانوار ، زنان کار، بهداشت و درمان زنان و بسیاری دیگر از مسائل در حوزۀ حقوق فردی، خانوادگی و موضوعاتی نظیر موضوع دیه ،اختلاف و تفاوت بین زن و مرد و بسیاری موارد دیگر همچون خشونت علیه زنان بزرگترین دغدعه های موجود است.

نفی خشونت علیه زنان که در بسیاری از اسناد بین المللی نظیر کنفرانس 1972 مکزیکو سیتی و کنفرانس 1980 کپنهاگ و اجلاسیه های بعدی و متعدد آن مورد تاکید قرار گرفته و مجمع عمومی سازمان ملل متحد نیز اعلامیه رفع خشونت نسبت به زنان با اکثریت در سال 1993 تصویب و هر گونه عمل خشونت آمیزی مبتنی بر جنسیت که باعث صدمات و آسیبهای جسمی ، جنسی و یا روانی و یا رنج و آزار زنان شود و یا موجب تحقیر آنان گردد ممنوع اعلام نموده است ، ولی متاسفانه خشونتهای روز افزون ، اعدامها و سنکسارهای زنان و بازداشتهای فعالان اجتماعی و مدنی و برخوردهای زشت و نا شایست با زنان تحت عنوان افزایش امنیت اجتماعی و غیره همچنان ادامه دارد.گسترش روز افزون طلاق و مسائل دیگر همجون تفکیک جنسیتی در کنکور و دانشگاهها و نظایر آن دیگر بسیار دردناک و مزید بر علت است.

اینک با گرامیداشت 8 مارس روز جهانی زن و تبریک آن به یکا یک زنان ایران و جهان ، تبعیضات و خشو نتهای بویٍژه اعدامها و سنکسار زنان را محکوم نموده ، توجه تمامی سازمانهای جهانی را به وضعیت وخیم زنان در ایران را جلب می کنیم .

جمعی از زندانیان سیاسی ایران

16 اسفند 1386

سید مصطفی علوی ، امیر حشمت ساران ، بهروز جاوید طهرانی ، افشین بایمانی ، مهرداد لهراسبی ، منصور رادپور ، محمد نیکبخت ، سعید سنگر ، یاسر مجیدی ، علیرضا کرمی خیر آبادی ، ناصر خیر الهی

انتشار :

فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران

http://pejvakzendanyan.blogfa.com

pejvak_zendanyan@yahoo.com

pejvakzendanyan@gmail.com

tel. : 0031620720193

۱۳۸۶ اسفند ۱۵, چهارشنبه

اعتصاب گسترده و تحصن بیش از 2500 کارگر نیشکر هفت تپه در مقابل دفتر مدیریت این شرکت

بنابه گزارشات رسیده از شوش کارگران نیشکر هفت تپه امروز پنجشنبه 16 اسفند در اعتراض به پرداخت نشدن حقوق معوقه در 2 ماه گذشته و پاداشهای خود دست به اعتصاب و اعتراض زدند . بیش از 2500 نفر از کارگران ساعت 07 صبح در مقابل دفتر مدیریت شرکت تجمع کردند و شعارهای در این باره داده شد. تمام بخشهای شرکت که عبارتند از گشاورزی،بهره برداری کارخانه ، کورهای بخار ، قسمت مهندسی ،تجهیزات مکانیکی ،تحقیقات گشاورزی و حمل ونقل و تدارکات در اعتصاب و اعتراض بسر می برند.روز چهارشنبه 15 اسفند تعدادی از فعالین کارگری با هیئت مدیره شرکت برای حل مشکلات خود وارد مذاکره شدند که هیئت مدیره برای ایجاد تفرقه و دو دستگی میان کارگران به آنها پیشنهاد کرد که حقوق بخشهای که در حال مذاکره هستند را پرداخت می کند ولی بخشهای دیگر مانند گشاورزی را به آینده موکول خواهد کرد . کارگران شرکت کننده در این مذاکره این پیشنهاد را رد کردن و خواستار پرداخت حقوق تمامی کارگران این شرکت شدند. آنها به هیئت مدیره تا پایان روز چهارشنبه 15 اسفند مهلت داده بودند که حقوق معوقه خود را بپردازند در غیر این صورت تمامی بخشهای این شرکت دست به اعتصاب خواهند زد.

این در حالی است که کارگران در آستانه عید نوروز قرار دارند و در شرایط بسیار بد معیشتی بسر می برند .

فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران ، از اعتصاب کارگران برای بدست آوردن حقوقشان حمایت می کند ، و از سازمان جهانی کار خواستار پایان دادن به سکوت خود در مقابل نقض گسترده حقوق کارگران در ایران است.

فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران

16 اسفند 1386 برابر با 6 مارس 2008

به سازمان زیر ارسال گردید:

1- سازمان جهانی کار

http://pejvakzendanyan.blogfa.com

pejvak_zendanyan@yahoo.com

pejvakzendanyan@gmail.com

tel. : 0031620720193

۱۳۸۶ اسفند ۱۳, دوشنبه

سازمان دادن یورشهای وحشیانه علیه زندانیان سیاسی توسط مامورین وزارت اطلاعات

بنابه گزارشات رسیده از زندان مرگزی بیرجند آقای یاسر مجیدی تنها زندانی سیاسی که از سال 1383 بصورت تبعید در زندان بیرجند بسر می برد. در هفته های اخیر وزارت اطلاعات فشارها را بر او افزایش داده و او را تهدید کرده اند که در صورت همکاری نکردن با آنها اقدام به حذف فیزیکی خواهند نمود. پس از این تهدیدات گروهی از زندانیان عادی و خطرناک بدون هیچ دلیلی به او حمله وار شدند و او را مورد ضرب و شتم قرار دادند این در حالی بود که افراد حفاظت و اطلاعات زندان شاهد این بورش بودند ولی مانع حمله کنندگان به او نشدند . پس از این یورش زندانبانان به حمله کنندگان به عنوان تشویق مرخصی داده شد ولی آقای مجیدی را مورد تنبهات مختلف قرار داده اند.

آقای مجیدی در بندی بسر می برد که بصورت یک سوله است و سلولهای آن با پرده از هم جدا سازی شده ، او در میان زندانیان عادی و خطرناک نگهداری می شود ومواد مخدر به وفور توسط حفاظت زندان به زندانیان با قیمت نازل فروخته می شود این سوله فاقد سیستم تهویه است و آقای مجیدی از بیماری آسم حاد رنج می برد ، او بارها تا مرز خفگی و در حلت اغما فرو رفته است.در جواب اعتراضات ایشان نسبت به شرایط غیر انسانی که در آن نگهداری می شود زندانبان به او می گویند هر گونه تغییر در شرایطش منوط به موافقت وزارت اطلاعات و بخصوص فردی که خودش را محبی (بازجو ) می نامد می باشد.

خانواده آقای مجیدی هر 40 روز یکبار به مدت 20 دقیقه حق ملاقات با فرزندشان را دارا هستند، آنها با طی کردن صدها کیلومتر مسافت و پرداخت هزینۀ سنگین برای این سفر و آن هم در سن کهولت و بیماری است.

در طی 6 سال اخیر که فرزندشان در بند وزارت اطلاعات بسر می برد، خانواده او تقریبا روزانه به دادکاه انقلاب و سایر مراکز مراجعه کرده اند ولی آنها در طی این مدت با توهین ،تحقیر ، تهدید و رفتارهای غیر انسانی آنها مواجه بودند. و تنها جوابی که به پدر و مادر پیر ایشان داده میشود هر گونه تغییر منوط به همکاری آنها با وزارت اطلاعات است.این خانواده دائم مورد تهدید و اذیت و آذر بازجوی یاسر که خود را بنام محبی معرفی می کند هستند او در اداره اطلاعات کرج که محل سکونت خانواده آقای مجیدی است، مستقر است. آنها در طی این مدت برای انتقال فرزندشان به زندان اوین بارها به دادگاه انقلاب کرج مراجعه نمودند ولی دائما با مخالفتهای وزارت اطلاعات مواجه است.

لازم به یادآوری است که یاسر مجیدی اول اردیبهشت 1380 در کرج دستگیر و به سلولهای انفرادی بند 209 اوین منتقل گردید او ماهها تحت شکنجه های طاقت فرسا و وحشیانه جسمی و روحی تیمی به سرپرستی سعید شیخان و محبی (نام مستعار) قرار گرفت و در اثر این شکنجه ها دچار ناراحتیهای متعدد جسمی گردید که همچنان از عوارض آنها رنج می برد.پس از آن به زندان گوهرداشت کرج تبعید شد و هنگامیکه وزارت اطلاعات از وادار کردن او به همکاری نا امید شده بود، او را در سال 1383 به زندان بیرجند تبعید نمود .

فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران، تبعید نمودن زندانیان سیاسی و سازمان دادن حملات غیر انسانی علیه آنها توسط مامورین وزارت اطلاعات را محکوم می کند واز سازمانهای حقوق بشر خواستار اقدامات عملی برای پایان دادن به اینگونه اقدامات ضد بشری وزارت اطلاعات علیه زندانیان سیاسی در ایران است.

فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران

14 اسفند 1386 برابر با 4 مارس 2008

به سازمانهای زیر ارسال گردید:

کمیساریای عالی حقوق بشر خانم لوئیز آربور

کمسیون حقوق بشر اتحادیه اروپا

سازمان عفو بین الملل

سازمان دیدبان حقوق بشر

http://pejvakzendanyan.blogfa.com

pejvak_zendanyan@yahoo.com

pejvakzendanyan@gmail.com

tel. : 0031620720193

استفاده از این مطلب با ذگر ماخذ مجاز می باشد

۱۳۸۶ اسفند ۱۲, یکشنبه

زندانیان سیاسی زندان گوهرداشت کرج از اعتراضات حق طالبانه دانشجویان حمایت می کنند

اینک در حالی که بسیاری از دانشجویان بی گناه همچون احمد قصابان، مجید توکلی، احسان منصوری ، جواد علیخانی،پیمان پیران، بهروز کریمی زاده و....در تنگنای زندانهای مخوف سیاه استبداد بسر می برند،هر روز هزینه های سنگینی را می پردازند ،دانشجویان حق طلب ایران در همه جا نهیب بیداری و هوشیاری می زنند.

لذا ماجمعی از زندانیان سیاسی ایران ضمن محکوم کردن سرکوبی دانشجویان از اعتراضات حق طالبانه و خواستهای آنها در سراسر ایران حمایت می کنیم .