ه‍.ش. ۱۳۸۷ شهریور ۱۰, یکشنبه

بی خبری از 2 دانشجوی زندانی وشدت یافتن تهدیدات علیه سایر دانشجویان تربیت معلم



گزلرشات رسیده حاکی از آن است که بازجویان وزارت اطلاعات در طی روزهای گذشته فشارها و تهدیدات تلفنی را علیه سایر دانشجویان تربیت معلم کرج شدت بخشیده اند با تعدادی از دانشجویان تماس تلفنی برقرار نموده اند و خواستار معرفی خود به اطاق 32 دادگاه انقلاب کرج( که بازجویان وزارت اطلاعات در آن مستقرهستند) می باشند.

از طرفی دیگر آقای فاروغ معروفی و مصلح فتاح پور 2 دنشجوی تربیت معلم که روز شنبه 2 شهریور پس از مراجعه به اطاق 32 دادگاه انقلاب کرج، اطاقی که بازجویان وزارت اطلاعات در آن مستقر هستند دستگیر و به نقطه نامعلومی منتقل شدند از وضیت و شرایط آنها خبری در دست نیست.

از زمان دستگیری تا به حال خانواده های دانشجویان دستگیر شده چند بار به اطاق 32 دادگاه انقلاب کرج مراجعه نمودند که با درب های بسته مواجه شدند و سایر افراد در این دادگاه از دادن جوابی در مورد وضعیت و شرایط و محل بازداشت فرزندنشان خوداری می کنند. پس از بازگشت از دادگاه انقلاب یکی از بازجویان وزارت اطلاعات که خود را عبدالهی معرفی می کرد با خانواده آقای معروفی تماس تلفنی برقرار نمود و آنها را تهدید کرد که در مورد وضعیت فرزندشان نباید با فعالین حقوق بشری و رسانه ها تماس برقرار کنند در غیر اینصورت عواقب آن را خواهند دید. خانواده آقای فتاح پور روز جهارشنبه 6 شهریور ماه به دادگاه انقلاب کرج مراجعه کردند ولی آنها اظهار بی اطلاعی کردند . سپس به اداره اطلاعات کرج مراجعه کردند و خواستار مطلع شدن از وضعیت وشرایط فرزندشان بودند که به آنها گفته شد در بازداشت وزارت اطلاعات هستند و ممنوع الملاقات می باشند.گفته می شود که آنها به سلولهای انفرادی بند سپاه زندان گوهردشت کرج که در دست بازجویان وزارت اطلاعات می باشد زندانی هستند.

زندانیان سیاسی که به سلولهای انفرادی بند سپاه زندان گوهردشت منتقل می شوند تحت شکنجه های جسمی و روحی قرار می گیرند.

همچنین مباشری که هماهنک کننده نهادهای سرکوبگر در دانشگاه تربیت معلم کرج می باشد و در طی اعتراضات دنشجویان این فرد با تشگیل جلسات متعدد شخصا بر شیوه های سرکوب نظارت داشت و آنها را پیش می برد.در یک اقدام سرکوبگرانه دیگر مجوز انجمن اسلامی این دانشگاه را لغو کرد.

دانشجویان دانشگاه تربیت معلم در خردادماه امسال در اعتراض به شرایط حاکم بر دانشگاه دست به تحصن و اعتصاب غذا زدند که نهایتا منجر به پایان پیروز مند تحصن و اعتصاب غذای دانشجویان گردید و نماینده وزارت علوم در یک موافقت کتبی با دانشجویان متعهد شد که فعالین دانشجوئی دستگیر و یا به کمیته انظباطی احظار نخواهند شد.

فعالین حقوق بشر ودمکراسی در ایران،دستگیری، انتقال به سلولهای انفرادی و شکنجۀ دانشجویان را محکوم می کند و خواستار آزادی فوری و بی قید وشرط تمامی دانشجویان زندانی در ایران است و سازمانهای حقوق بشری را برای آزدادی تمامی دانشجویان زندانی در ایران به یاری می طلبد.

فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران

10 شهریور 1387 برابر با 31 اگوست 2008

به سازمانهای زیر ارسال گردید:

کمیساریای عالی حقوق بشر خانم لوئیز آربور

کمسیون حقوق بشر اتحادیه اروپا

سازمان عفو بین الملل

سازمان دیدبان حقوق بشر

http://hrdai.blogspot.com

http://pejvakzendanyan.blogfa.com

pejvak_zendanyan10@yahoo.com

pejvakzendanyan@gmail.com

tel. : 0031620720193

ه‍.ش. ۱۳۸۷ شهریور ۵, سه‌شنبه

آمرین و عاملین قتل عام 1367 را مجازات نمایید



20 سال از آن مرداد گرم و خونین می گذرد مردادی که هزاران زندانی سیاسی اسیر و بیدفاع پس از سالها اسارت و تحمل شکنجه در آشویستهای که در جای جای ایران به پا کرده بودند قتل عام شددند. خبر مرک آنها هر کوی و برزن ایران را فرا گرفته بود همه مات و مبهوت از ابعادگسترده کشتارها بودند. اما بر پا کنندگان طناب دار و جوخه های مرک به این هم قانع نبودند. کودکان،همسران، مادران و پدران که در سوگ از دست دادن جگر گوشهای خود بودند، و با جلادانی وقیح که تاریخ کمترنظیر آنها رابه خود دیده بود مواجه بودند که حتی پول گلوله ای که عزیانشان را با به آن خاک و خون کشانده بودند از آنها مطالبه می کردند. خانواده ها حتی نمی دانستند که عزیزانشان چگونه و کجا به خاک سپرده شده اند برگزاری مراسم و شرکت در آن تا به امروز جرم است. اما جهانی، که مدت زیادی نبود، که از جنایات هیتلری فاصله گرفته بود و نهادها و ارگانهای بین المللی و حقوق بشری آن بر پا شده بود آنگونه که می بایست واکنش نشان نداد. و با سکوت مرگبار خود جلادان را جری تر کردند اگر چه قتل عامهای سال 1367 را بصورت پنهانی انجام گرفت. سکوت آنروز جهان در مقابل آن جنایت ،نتیجه آن سکوت، امروز آنها طناب های دار که از خفا به میادین شهرها و بر صفحات تلویزیون ها، دار زدن های گروهی را به نمایش می گذارند و حتی کودکان قربانیان آن شده اند.

هر ساله خانواده ها برای گرامیداشت عزیزانشان در گورستان خاوران که بصورت تصادفی بر ملا شد، جمع می شوند ویاد آن گلگون کفنان و جاودانه ها را گرامی می دارند. ولی مامورین وزارت اطلاعات تمام تلاش و کوشش خود را بکار می برند تا از برگزاری این مراسم که سندی گویا از جنایات آنان است جلوگیری نمایند.روزها قبل از برگزاری مراسم موجی از تهدیدات تلفنی احضارها و دستگیری آغاز میشه و روز برگزاری مراسم با ایجاد موانع،یورش بردن به شرکت کنندگان،ضبط دوربینها و تلفن های همراه ،ضرب و شتم و دستگیری ادامه می یابد،وروزهای بعد از مراسم بازجویان وزارت اطلاعات بخصوص فردی با نام مستعار رحمتی با یورش به منزل و دستگیریهای گسترده به پایان می رسد.

سال گذشته در جریان نوزدهمین سالگرد گرامیداشت قتل عامها تعداد زیادی از اعضای خانواده های قربانیان دستگیر و روانه زندان شدند از جمله آنها آقای علی صارمی،محمد علی منصوری،میثاق یزدان نژاد،ناصر سوداگری و محسن نادری ،خانم الهام یعقوبی و خانم طاهره پور رستم که بعضی از آنها بیش از 2 نفر از اعضای خانواده خود را در جریان قتل عام ها از دست داده اند. بجزء خانم یعقوبی و پور رستم اکثر آنها در حال حاضر بلاتکلیف در زندان اوین بسر می برند.

و امروز که در آستانه بیستمین سالگرد آن جنایت علیه بشریت هستیم 3 بازمانده و شاهدان این جنایت در زندان گوهردشت کرج زندانی می باشند و باز هم با احکام سنگین و غیر انسانی توسط یکی از مجریان آن کشتار مقیسه معروف به ناصریان محکوم شده اند. آقای شیر محمد رضائی 10 سال در زندان بسر برد و بعد از کشتارهای 67 آزاد گردید ولی برادر ایشان در جریان کشتارهای 67 جان باخت.آقای حمید بنازاده و اصغر بنازاده که سالها در اسارت بودند به حکم ناصرین دوباره روانه زندان شدند.

در بیستمین سالگرد قتل عام زندانیان سیاسی سال 67 عفو بین الملل طی بیانیه ای که در آن یادآوری می کند:

كسانی كه مسئول این كشتار بوده‌اند - كه یكی از بدترین تعدیات ارتكابی در ایران بشمار می‌رود - باید تحت تعقیب قرار بگیرند و در دادگاهی كه قانونی و عادی تشکیل شود، با رعايت همه تضمین‌های رویه‌ای لازم، بر اساس استانداردهای بین‌المللی دادرسی‌های عادلانه محاكمه شوند. این افراد در صورتی كه مجرم شناخته شوند باید به نحوی متناسب با خصوصیت بسیار سنگین این جنایات، ولی بدون حكم اعدام یا كیفرهای بدنی، مجازات شوند.

فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران،ضمن گرامیداشت یاد و خاطره زندانیان سیاسی که در قتل عام 1367 جانباختن، از مراجع بین المللی خواستار دستگیری ،محاکمه و مجازات آمرین و عاملین که در حال حاضر در مناسب بالای حکومتی قرار دارند می باشد.

فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران

6 شهریور 1387 برابر با 27 اگوست 2008


http://pejvakzendanyan.blogfa.com

pejvak_zendanyan10@yahoo.com

pejvakzendanyan@gmail.com

tel. : 0031620720193

ه‍.ش. ۱۳۸۷ شهریور ۴, دوشنبه

شکنجه وحشیانه یک زندانی سیاسی در زندان گوهردشت کرج



بنابه گزارشات رسیده از زندان گوهردشت کرج ،آقای منصور رادپور زندانی سیاسی که از تاریخ 16 مردادماه به سلولهای انفرادی بند 1 زندان گوهردشت که محل شکنجه زندانیان است انتقال یافته بود و از آن زمان تا به حال از وضعیت و شرایط او هیچ خبری در دست نبود.

در طی این مدت مادر پیر و بیمار آقای رادپور که به سختی قادر به راه رفتن است بارها به زندان مراجعه نمود وهر بار تقریبا تمام روز در آنجا منتظر می ماند تا از وضعیت و شرایط فرزندش با خبر شود. تا اینکه روز یکشنبه 3 شهریور ماه پس از چندین بار مراجعه کردن ایشان همانند روزهای قبل از ساعت 08:00 صبح تا ساعت 16:00 منتظر ماند تا بلاخره به او اجازه ملاقات کابینی داده شد.خانم رادپور فرزندش را در حالی که سر و دست او باندپیچی شده بود و صورتش متورم از پشت شیشه های کابین ملاقات مشاهده نمود.ملاقات خانم رادپور در حضور بازجو و یک مامور دیگر وزارت اطلاعات صورت گرفت و به فرزندش اجازه داده نمی شد آنچه را که بر او روا رفته بود بیان کند. آقای رادپور همچنان در اعتصاب غذا بسر می برد و در شرایط جسمی بسیار بدی است.

کسانی که در شکنجه این زندانی مستقیما نقش دارند کرمانی رئیس حفاظت و اطلاعات زندان و نوید خدیوی معاون حفاظت و اطلاعات زندان و محمود مغنیان رئیس بند 4 که از مجریان حملات خونین علیه زندانیان سیاسی است.

روز شنبه 2 شهریور ماه آقای رادپور را به دادگاه انقلاب کرج در حالی که پابند و دست بند به او زده بودند و در شرایط بسیار بدی جسمی قرار داشت بردند. بازجویان وزارت اطلاعات قصد دارند که پرونده جدیدی علیه او تشکیل دهند. این پرونده سازیها تا به حال علیه تعدادی از زندانیان سیاسی مانند امیر حشمت ساران ،بهروز جاوید طهرانی و تعدادی دیگری از زندانیان سیاسی صورت گرفته است.

لازم به یادآوری است که اقای منصور رادپور 14 مرداد ماه دراعتراض به شرایط غیر انسانی و رفتارهای وحشیانه با زندانیان سیاسی اقدام به اعتصاب غذا نمود و در سومین روز اعتصاب غذای خود 16 مرداد ماه او را به سلولهای انفرادی بند 1 که محل شکنجه زندانیان است انتقال دادند. چند روزی است که آقای رادپور را به سلولهای انفرادی بند سپاه زندان گوهردشت کرج منتقل نموده اند شرایط این بند همانند بند 209 اوین می باشد و در کنترل بازجویان وزارت اطلاعات است.

فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران، انتقال زندانیان سیاسی به سلولهای انفرادی و مورد شکنجه وحشیانه قرار دادن آنها را محکوم می کند،و ازسازمانهای حقوق بشری خواستار اقداماتی عملی برای پایان دادن به شرایط غیر انسانی علیه زندانیان سیاسی در ایران است.

فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران

5 شهریور 1387 برابر با 26 اگوست 2008

به سازمانهای زیر ارسال گردید:

کمیساریای عالی حقوق بشر خانم لوئیز آربور

کمسیون حقوق بشر اتحادیه اروپا

سازمان عفو بین الملل

سازمان دیدبان حقوق بشر


http://pejvakzendanyan.blogfa.com

pejvak_zendanyan10@yahoo.com

pejvakzendanyan@gmail.com

tel. : 0031620720193

ه‍.ش. ۱۳۸۷ شهریور ۳, یکشنبه

احضار دانشجویان تربیت معلم کرج به یکی از شعب وزارت اطلاعات مستقر در دادگاه انقلاب کرج



در پی احضار 11 نفر از دانشجویان دانشگاه تربیت معلم کرج به دادگاه انقلاب که بدون احظاریه کتبی و به صورت شفاهی بوده و از طرفی دیگر شعب وزارت اطلاعات در شهرستانهای محل سکونت دانشجویانی مانند آقای سیوان فرخزادی و مهدی احمدی را احظار کرده ضمن بازجوئیهای طولانی آنان را تحت فشار قرار داده اند که می بایست خود را به دادگاه انقلاب کرج معرفی کنندو در غیر اینصورت آنها را جلب خواهند کرد.

دانشجویانی که محل اقامت آنها در استان تهران است توسط یکی از افراد حراست تربیت معلم بنام مقدم آنها را تحت فشار قرار داده اند که می بایست خود را به اطاق 32 مستقر در دادگاه انقلاب کرج معرفی کنند.اطاق 32 که در طبقه همکف قرار دارد جزئی ازدادگاه انقلاب کرج است که در دست بازجویان وزارت اطلاعات می باشد و هویت افرادی که در آن کار می کنند مخفی نگاه داشته شده.

روز چهارشنبه 30 مرداد ماه آقای مصلح فتاح پور و مهدی احمدی با فشارهای وزارت اطلاعات و مقدم از افراد حراست دانشگاه تربیت معلم وادار به مراجعه به اطاق 32 دردادگاه انقلاب کرج می شوند. آنها به مدت 6 ساعت مورد بازجوئی بازجویان وزارت اطلاعات قرار می گیرند و یکی از دانشجویان را تحت فشار قرار می دهند که عکسهای را که از تحصن گرفته همراه با دوربین به آنها تحویل دهد بازجویان از او چیزی را میخواهند که این دانشجو از آن اطلاعی ندارد.

روز پنجشنبه 31 مردادماه بازجوئیها از مصلح فتاح پور و مهدی احمدی به مدت 4 ساعت ادامه می یابد و وقتی که بازجویان به خواسته های خود دست نمی یابند به آنها می گویند هر آنچه که ما می گوییم شما باید بپذیرید . بازجوئیها با خشونت و تهدید زیاد علیه دانشجویان بکار برده شده.

روز شنبه 2 شهریور ماه بازجوئی از خانم رقیه سعیدی ،فاروغ معروفی،مصلح فتاح پور و مهدی احمدی در اطاق شمار 32 دادگاه انقلاب ادامه می یابد که خانم رقیه سعیدی و مهدی احمدی آزاد می شوند ولی آقای فاروغ معروفی و مصلح فتاح پور بازداشت می شوند و از روز شنبه تا به حال از محل و شرایط آنها خبری در دست نیست.

سئوالاتی که در طی بازجوئیها از دانشجویان صورت گرفته در چهار چوب مطالبی که در مقالۀ روزنامه کیهان( حسین شریعتمداری) مورخه 11 تیرماه 1387 د رصفحۀ 18 تحت عنوان پشت پرده یک توطئه علیه اعتراضات دانشجوئی انتشار یافته صورت می گیرد .

در حال حاضر سایر دانشجویان از طرف وزارت اطلاعات و حراست دانشگاه تحت فشارقرار دارند که خود را به اطاق 32 که در دادگاه انقلاب کرج است معرفی کنند اسامی کسانی که می بایست خود را به اطاق 32 معرفی کنند عبارتند از:امین آریا،فیروزه صداقتی،شبنم مددزاده،محمد شریفی،امیر سالاری،سیوان فرخزادی،عباس رشیدی.

در شرایطی که موج دستگیریها ی دانشجویان در سراسر ایران ادامه دارد لازم است که دانشجویان سراسر دانشگاهها به حمایت از فعالین دانشجوئی که در زندان بسر می برند بپردازند و با صدور بیانیه ها و سایر اعتراضات از ادامه این روند سرکوبگرانه جلوگیری نمایند.

فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران، احضار و دستگیریهای گسترده و خود سرانه دانشجویان را محکوم می کند و از تمامی اتحادیه های دانشجوئی جهان و سازمانهای حقوق بشری خواستار حمایت از دانشجویان در ایران است.

فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران

4 شهریور 1387 برابر با 25 اگوست 2008

به سازمانهای زیر ارسال گردید:

کمیساریای عالی حقوق بشر خانم لوئیز آربور

کمسیون حقوق بشر اتحادیه اروپا

سازمان عفو بین الملل

سازمان دیدبان حقوق بشر

http://hrdai.blogspot.com

http://pejvakzendanyan.blogfa.com

pejvak_zendanyan10@yahoo.com

pejvakzendanyan@gmail.com

tel. : 0031620720193